Jakab, Attila2026-03-302026-03-302007Warszawskie Studia Teologiczne, 2007, T. 20, Nr 2, s. 145-157.0209-3782https://theo-logos.pl/handle/123456789/43304Artykuł w języku francuskim.Pochodząca z początku V w. apokryficzna Apokalipsa Pawła zachowała się w łacińskim przekładzie z VIII w. oraz w wielu tłumaczeniach na języki starożytnego bliskiego wschodu, jak również we fragmentach greckich. Najstarsze wzmianki dotyczące jej recepcji znajdujemy w cytatach z Orygenesa u Bar Hebraeusa i Euzebiusza z Cezarei. Cytaty te, jak również pewne motywy literackie bliskie Apokalipsie znajdujące się u Epifaniusza i Prudencjusza należy jednak zaliczyć do świadectw niepewnych. Bezpośrednio o Apokalipsie Pawła pisze Augustyn, który określa ją jako pismo odrzucone przez Kościół, oraz Sozomen, który twierdzi, iż była ona wysoko ceniona w niektórych środowiskach monastycznych wschodu. Największy jednak wpływ tekst wywarł na piśmiennictwo chrześcijańskie w późnej starożytności. Motywy literackie zaczerpnięte z dzieła znajdujemy w Admonitio Augiensis, u Cezarego z Arles, w Reguła Magistri, w Decretum Gelasianum i u Aldhelma z Malmesbury.freCC-BY-ND - Uznanie autorstwa - Bez utworów zależnychapokryfyliteratura apokryficznaApokalipsa Pawłachrześcijaństwowczesne chrześcijaństwochrześcijaństwo starożytnestarożytnośćtłumaczeniaprzekładyrecepcjaapocryphaapocryphal literatureApocalypse of PaulChristianityearly Christianityancient Christianityantiquitytranslationsreceptionapocrypheslittérature apocrypheApocalypse de Paulchristianismechristianisme primitifchristianisme antiqueAntiquitétraductionsréceptionArticle