Gronowski, Dariusz2026-02-192026-02-192017Dissertationes Paulinorum, 2017, Tom 26, s. 45-56.1230-2910https://theo-logos.pl/handle/123456789/41466Artykuł w języku angielskim.Zaprezentowany fragment Księgi Izajasza jest dość złożony, biorąc pod uwagę wszystkie kryteria egzegetyczne; co więcej, jego interpretacja wciąż pozostaje jakby kwestią otwartą. Śledząc tekst Iz 1, 1-17, można bez trudu odczytać zapewnienie o zbawieniu, które jest nie tylko przedmiotem zachęty, ale także przestróg i upomnień. Struktura tekstu ma charakter dialogu pomiędzy prorokiem a królem, de facto będącego echem pewnych faktów historycznych. Prorockie zapowiedzi nawołujące do postawy ufności wobec Bożych obietnic, zderzają się jednak z czysto ludzkim myśleniem i realizacją „własnej” wolności opartej na doraźnych wyborach politycznych i społecznych. Stąd też ów fragment Księgi Izajasza ukazuje napięcie pomiędzy ludzką wolą a zbawczym planem Boga.engCC-BY-SA - Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkachtchórzostwowiarapostawa wiaryegzegezaegzegeza biblijnaanaliza egzegetycznaBibliaPismo ŚwięteStary Testamentbiblistykateologiateologia biblijnaKsięga IzajaszaIz 1:1-17Iz 1zbawieniecowardicefaithattitude of faithexegesisbiblical exegesisexegetical analysisBibleOld Testamentbiblical studiestheologybiblical theologyBook of IsaiahIsaiah 1:1-17Isaiah 1salvationArticle