Warzeszak, Stanisław2026-03-262026-03-262007Warszawskie Studia Teologiczne, 2007, T. 20, Nr 1, s. 113-124.0209-3782https://theo-logos.pl/handle/123456789/43178Artykuł w języku francuskim. Zawiera tabele.Studia nad strukturą literacką dzieła św. Augustyna „De vera religione” odsłaniają niezwykle interesujący i godny uwagi układ jego treści. Według Waltrauta Descha podział „Prooemium” na dwie części (§ 1-11; § 12-20) oraz głównej partii dzieła także na dwie części (§ 21-44; § 45-106) pozwala na połączenie ich w cyrkularny układ treściowy. W ten sposób powstaje cyrkularna struktura całego dzieła, w którym I-szą część „Prooemium” i II-gą część partii głównej otaczają cyrkularny układ II-giej części „Prooemium” z I-szą częścią partii głównej. Każda z części zawiera w sobie także inne, cyrkularnie ułożone treści. Dzieło św. Augustyna zamyka końcowy „Protreptikos”. W ten sposób św. Augustyn oddał kontrast między doktryną chrześcijańską a manichejską, oraz ścisłe związki między myślą chrześcijańską i neoplatońską. Postawił w centrum swej argumentacji osobę Jezusa Chrystusa Wcielonego, realnie istniejącego w swoim ciele, a także ukrzyżowanego i zmartwychwstałego.freCC-BY-ND - Uznanie autorstwa - Bez utworów zależnychAugustyn z Hipponyświęcidoktorzy Kościołaojcowie KościołaDe vera religioneliteratura patrystycznachrześcijaństwoJezus ChrystusdoktrynaAugustine of HipposaintsDoctors of the ChurchChurch Fatherspatristic literatureChristianityJesus ChristdoctrineAugustin d'Hipponedocteurs de l'Églisepères de l'Égliselittérature patristiquechristianismeJésus-ChristArticle