Ramos-Lissón, Domingo2026-01-282026-01-281995Warszawskie Studia Teologiczne, 1993, T. 6, s. 49-57.0209-3782https://theo-logos.pl/handle/123456789/41045Artykuł w języku francuskim.Autor, profesor patrologii i historii Kościoła starożytnego na Uniwersytecie Katolickim w Pampelunie (Hiszpania), na początku artykułu podkreśla znaczenie dialogu kultury i wiary w nauczaniu Jana Pawła II: wiara ożywia kulturę a kultura przyjmuje wiarę. Po tych uwagach wstępnych Autor stwierdza, że pisarze pierwszych wieków nie zamknęli się w swoim getcie. Kultura pogańska zawierała elementy obce wierze, autorzy więc chrześcijańscy przyjęli zasadę, że należy przyjąć z niej wszystko, prócz błędu i grzechu i tego, co z nich wynika, gdyż podobnie rzecz się miała z wcieleniem: Chrystus przyjął całe człowieczeństwo oprócz grzechu. W końcu Autor pokazuje gotowość do dialogu pierwszych pisarzy chrześcijańskich. Ten model pierwszych wieków może być i dla nas wzorem prowadzenia dialogu ze światem i kulturą.freCC-BY-ND - Uznanie autorstwa - Bez utworów zależnychKościółKościół starożytnyhistoria Kościołaojcowie Kościoładialogdialog wiara-kulturawiarakulturastarożytnośćpisarze chrześcijańscypierwsi chrześcijanieChurchancient ChurchChurch historyChurch fathersdialoguefaith-culture dialoguefaithcultureantiquityChristian writersearly ChristiansÉgliseÉglise antiquehistoire de l'Églisepères de l'Églisedialogue foi-culturefoiantiquitéécrivains chrétienspremiers chrétiensArticle