Broszkowski, Krzysztof2025-12-152025-12-152013Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2013, Tom 66, nr 1, s. 71-90.0209-08722391-8497https://theo-logos.pl/handle/123456789/39964Artykuł w języku angielskim.Autor analizuje zauważane przez niektórych duszpasterzy napięcie pomiędzy celebrowaniem Eucharystii w małych wspólnotach istniejących w parafiach a jednością parafii jako całości oraz teologiczne zasady tej jedności w świetle wybranych wypowiedzi Magisterium Kościoła XX i XXI wieku. Analiza tekstów Magisterium wskazała, że jedność parafii ma wymiar najpierw duchowy, niewidzialny, a następnie także zewnętrzny, widzialny. Konstytuują ją przede wszystkim więzy wyznania wiary, sakramentów, kościelnej hierarchii oraz komunii. Jedność między parafianami buduje się poprzez wtajemniczanie ich w Misterium paschalne oraz w codzienne obcowanie ze Słowem Bożym. W myśl nauczania papieży Jana Pawła II i Benedykta XVI małe wspólnoty zamiast zagrażać jedności parafii, mogą przyczynić się do umocnienia jej jedności poprzez prowadzenie parafian do zjednoczenia z Misterium paschalnym. Wnioski teologiczne autor uzupełnił wynikami badań socjologicznych stanu religijności osób świeckich w parafiach, które sygnalizują poważny kryzys życia wiary i moralności oraz potrzebę sięgania po małe wspólnoty jako środowisko formacyjne i narzędzie wtajemniczenia chrześcijańskiego dorosłych.engCC-BY - Uznanie autorstwaliturgical reformSecond Vatican CouncilVatican IINeocatechumenal WayEucharistunity of the parishMagisterium of the ChurchChristian initiationcelebration of the EucharistparishesChurch documentsliturgytheologyneocatechumenatecatechumenatereforma liturgicznasobór watykański IIDroga NeokatechumenalnaEucharystiajedność parafiiMagisterium Kościoławtajemniczenie chrześcijańskieinicjacja chrześcijańskacelebracja Eucharystiiparafiedokumenty KościołaliturgiateologianeokatechumenatkatechumenatArticle