Zbiory w DSpace
Teraz wyświetlane 1 - 2 z 2
- Czasopisma naukowe zawierające publikacje z dziedziny nauk teologicznych, a także dyscyplin nauki o kulturze i religii oraz prawo kanoniczne.
Najnowsze publikacje
Świadectwa rekognicji relikwii bł. Jakuba Strzemię
Antoszczuk, Rafał M. (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2018)
W artykule został poruszony problem rekognicji relikwii bł. Jakuba Strzemię, franciszkanina, średniowiecznego arcybiskupa halickiego. Autor, przedstawiając kolejne rozpoznania szczątków, rozpoczynając od opublikowanego w XVII wieku przekazu świadka, który był przy odnalezieniu trumny z doczesnymi szczątkami abpa Jakuba we Lwowie w 1619 roku, kończy rekognicją, która miała miejsce w 2009 roku w katedrze wawelskiej. Szczególne miejsce w artykule zajmują rekognicje, które dokonywały się we Lwowie w latach 1907–1910. Na podstawie odnalezionych w Prowincjalnym Archiwum Franciszkanów w Krakowie lwowskich kopii dokumentów z lat 1868–1910 (jedynych istniejących dokumentów źródłowych), autor wyjaśnia niektóre kwestie dotyczące odnalezionych po 70 latach w roku 2016 w opuszczonym kościółku na Ukrainie relikwii funeralnych, tzn. szat grobowych bł. Jakuba Strzemię oraz kości św. Faustyna Męczennika.
Digitalizacja i umiędzynarodowienie kwartalnika „Ruch Biblijny i Liturgiczny” 2016–2017
Wojnowski, Sebastian (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2018)
Responsoria Triduum Sacrum w polskich benedyktyńskich źródłach officium divinum w epoce przedtrydenckiej
Wiąckiewicz, Debora (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2018)
Niniejszy artykuł prezentuje polskie przedtrydenckie księgi do sprawowania liturgii godzin pochodzące z klasztorów benedyktyńskich i zawarte w nich teksty responsoriów matutinum przeznaczone na kolejne dni Triduum Sacrum. Wymienione responsoria przedstawiono na tle innych europejskich źródeł oficjum, wykazując jednocześnie związki polskiej benedyktyńskiej tradycji liturgicznej ze zwyczajami kultywowanymi w różnych ośrodkach diecezjalnych i monastycznych Europy Zachodniej.
Archetyp liturgii słowa w liturgii synagogalnej
Nowak, Jacek (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2018)
Genezy chrześcijańskiej liturgii słowa należy upatrywać w Biblii, ponieważ z niej wywodzi się liturgia synagogalna. Artykuł jest podzielony na trzy części: (1) Liturgia słowa, (2) Aklamacje, (3) Ambona. Pokazane są zestawy czytań w zależności od święta, a także zachowania lektorów i wiernych. Największe znaczenia miała Tora. Mniejsze znaczenie miało czytanie proroków. Do istotnych momentów liturgii słowa należy w synagodze także homilia i śpiew psalmów. Zgromadzenie kończyło się udzieleniem błogosławieństwa. Liturgia chrześcijańska przyjęła również aklamacje: Amen i Alleluja. W synagodze znajduje się także ambona, która bierze swoją podstawę biblijną z Ne 8, 4. Te synagogalne elementy przechodzą do chrześcijaństwa. Biorąc pod uwagę 2 Kor 13–18, widać różnicę pomiędzy liturgią synagogalną a liturgią chrześcijańską. O archetypie można mówić tylko w zewnętrznej formie. W czasach Starego Testamentu zwracano się tylko do Boga. W liturgii Kościoła podczas proklamacji słowa Bożego jest obecny Chrystus (por. Sobór Watykański II, konst. Sacrosanctum Concilium, 7, 33). Tak więc w chrześcijańskiej liturgii słowa człowiek odnajduje ducha i życie (por. J 6, 63).
Samodyscyplina jako warunek nowego życia w Chrystusie. Idea ἐγκράτεια Pawła z Tarsu
Rambiert-Kwaśniewska, Anna (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2018)
Św. Paweł był człowiekiem swoich czasów. Nieobca mu była myśl filozoficzna, zwłaszcza stoicka, wszak dorastał w mieście na wskroś wielokulturowym, w którym idee wschodnie przenikały się z filozofią grecką, judaizm współistniał z religiami pogańskimi, zaś synagogi działały w bliskości gimnazjonów. Młodemu Pawłowi bliskie zatem były idee świata greckiego oraz związane z nimi pojęcia. Jednym z nich jest pomniejsza cnota, którą bez trudu odnaleźć można w tekstach filozoficznych, mianowicie ἐγκράτεια. Ten grecki termin tłumaczy się zazwyczaj poprzez „samodyscyplinę” bądź „wstrzemięźliwość”. W Listach Pawła odnaleźć go można w trzech miejscach bezpośrednio (1 Kor 7, 9; 9, 25; Ga 5, 23), choć i pośrednie realizacje tej idei są możliwe do uchwycenia. Okazuje się, że o ἐγκράτεια wspomina Paweł w tych samych kontekstach, co współcześni mu filozofowie, zwłaszcza Muzoniusz Rufus i Epiktet. Analiza tekstów starożytnych dowodzi, że idea samokontroli obecna jest w epistolografii Pawłowej, gdy mowa o pożywieniu, seksualności oraz cnocie in genere, którą według Apostoła Narodów powinien cechować się apostolat.