Zbiory w DSpace
Teraz wyświetlane 1 - 2 z 2
- Czasopisma naukowe zawierające publikacje z dziedziny nauk teologicznych, a także dyscyplin nauki o kulturze i religii oraz prawo kanoniczne.
Najnowsze publikacje
„Rehabilitacja” Judasza. O apokryfach w kulturze popularnej
Zowczak, Magdalena (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 2007)
Contemporary commercialization of cultural texts is of political nature. The area of popular culture is formed by two contrasted discourses. Understanding of the “battle front”, conflicts and interactions between differentiated discourses is important for reflexive constructing of both individual and collective subjectivity. The Easter promotion of “The Gospel According to Judas” and his popularity as a media star, both in the global and the local Polish context I am discussing as an example of contemporary career of the apocryphal work as well as the techniques of its actualization; as the reaction for increasing popularity of the discourse represented by the film “The Passion” by Mel Gibson. I am defining apocrypha from the anthropological perspective, considering the features attractive for the makers of popular culture. Apart from discussing the global promotion of “The Gospel According to Judas”, I also focus on its Polish reception that intertwined with the public debate on treason providing it with a new dimension. To me the effect of “return of Judas” seems ambiguous: the retrieval of religious memory is accompanied by appropriations of Judas for the sake of political particularistic interests which is clearly deconstructing the religious message, as well as the related model of human autonomy. Undermining religious, political and social sense of the notion of treason becomes an inherent part of the old argument about historical role of individual.
Rola polskiego modelu tolerancji religijnej dla hugenotów francuskich
Wąsowicz, Jarosław (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1999)
On Adam And Satana’el or “The Vienna Protology”
Witakowski, Witold (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 2007)
Artykuł przedstawia pewien apokryf w klasycznym języku etiopskim (gyyz) mówiący o stworzeniu świata i aniołów, o Adamie, Ewie i ich dzieciach. Ponieważ tekst, znany z jednego tylko rękopisu w Österreichische Nationalbibliothek w Wiedniu, jest i anonimowy i bez tytułu, został konwencjonalnie zatytułowany „Protologia Wiedeńska” (PW). Artykuł przedstawia treść PW, na którą poza podstawowymi wątkami znanymi z Księgi Rodzaju, składają się m.in. relacje o buncie aniołów pod wodzą Satanaela, nazywanego też Sabelianosem, i o zabójstwie Abla, przedstawionym jako spowodowane zawiścią Kaina o to, że Abel miał poślubić piękniejszą z ich sióstr. Można wyróżnić dwa podstawowe źródła PW: 1. „Cuda Jezusa” (et. Tä꜄ammǝrä ꜄Iyyäsus), tj. etiopska wersja arabskiej „Apokryficznej Ewangelii Jana”, z której nieznany autor-kompilator zaczerpnął wstęp dotyczący stworzenia i buntu aniołów, oraz 2. “Początek Wiary” (et. Ṭǝnta Haymanot) Pseudo-Epifaniusza, jak się wydaje oryginalny etiopski apokryf, w dużej mierze oparty na „Heksameronie” (et. ꜄Aksimaros) przypisywanym również Epifaniuszowi z Cypru. Pochodzenie kilku wątków P W udało się ustalić w źródłach dalszych, np. zazdrość Kaina o siostrę pochodzi z syryjskiego apokryfu „Jaskinia Skarbów” (3-4 w.). Z kolei dwa imiona, pod którymi występuje Szatan: Satanael i Sabelianos, pochodzą: pierwsze, które ma najliczniejsze paralele w literaturze starocerkiewnosłowiańskiej, najprawdopodobniej z „Ewangelii Bartłomieja”, drugie zaś zostało wprowadzone w Etiopii, w epoce ces. Zär꜄a Ya꜄ǝqob’a, zwalczającego herezje, z których niektóre były oskarżane o sabelianizm. Zgodnie z podjętą próbą datacji PW utwór ten pochodzi z okresu 1650-1750.
Rozwój uczuć religijnych dzieci przedszkolnych. Badania empiryczne
Tatala, Małgorzata (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1999)
Fondements ontologiques et existentiels de l’éthique chrétienne d’après Saint Augustin
Warzeszak, Stanisław (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 2007)
Etyka chrześcijańska broni swego autonomicznego charakteru, gdyż jest on niezmienną właściwością chrześcijańskiej doktryny i tradycji Kościoła. Czyni to w oparciu o ontologię osoby i jej nadprzyrodzone powołanie. Daje temu wyraz teologia Nowego Testamentu i Ojców Kościoła. Na przykładzie nauki św. Augustyna, poddanej analizie egzystencjalnej, można wskazać wyraźniej ontologiczne fundamenty etyki oraz jej finalizm. Etyka chrześcijańska nie ma tam charakteru heteronomicznego, pomimo swych nadprzyrodzonych źródeł i inspiracji. Odpowiada ona ścisłej zależności między bytem i powinnością (Sein-Sollen). Jeśli wziąć pod uwagę osobowy byt człowieka, przeznaczonego do osobowej relacji z Bogiem, powinność moralną nakłada sama ontologia bytu osobowego, zdolnego do odpowiedzi na wezwania swego wewnętrznego bytu, w którym obecny jest także głos Boga. Augustyńska idea „wewnętrznego człowieka”, „człowieka przed Bogiem”, „obrazu Bożego w człowieku”, poddana egzystencjalnej ontologizacji, prowadzi do uzasadnienia określonego sposobu bycia oraz powinności i zobowiązań moralnych. Dzięki tej metodzie treści antropologiczne tekstów św. Augustyna nabierają wartości moralnej, gdyż ukazują zakres powinności dla osobowej realizacji człowieka w relacji do Boga, do siebie i do bliźniego. Człowiek staje wówczas wobec imperatywu stawania się tym, kim jest on przed Bogiem. Również idea szczęścia wiecznego jako celu ludzkiego życia nabiera znaczenia moralnego, stając się głównym motywem realizacji osobowego bytu człowieka.