Przeglądaj wg Autor "Jagielski, Mariusz"

Teraz wyświetlane 1 - 2 z 2

Kościół jako sakrament zbawienia. Jego wymiar dynamiczny w ujęciu Yvesa Congara
Jagielski, Mariusz (Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, 2025)
Pytanie o Kościół, jakie powraca dzisiaj, coraz rzadziej dotyczy jego natury, a dużo częściej jego sensu. Po co Kościół? Tak postawione pytanie sprzyja powrotowi do teologii Kościoła jako sakramentu zbawienia, która chyba nigdy do końca nie otrzymała właściwej recepcji w Kościele. Wychodząc w punkcie pierwszym od krótkiej analizy obecności tego sformułowania w dokumentach Soboru Watykańskiego II, niniejszy artykuł odwołuje się do teologii Yvesa Congara, by wskazać na owocność tej perspektywy, szczególnie w jej wymiarze dynamicznym. W punkcie drugim artykuł stwierdza, że pierwszym owocem tej perspektywy jest opowiedzenie Kościoła nie eklezjocentrycznie, ale w relacji do Boga i do świata. W ten sposób misja Kościoła zostaje odczytana jako integralna część jego istoty, a świat jako mający swoje miejsce w odwiecznym zamiarze Boga. W trzecim punkcie artykuł wskazuje, że drugim owocem dynamicznej perspektywy Kościoła rozumianego jako sakrament zbawienia jest ukazanie konieczności przekroczenia indywidualistycznego rozumienia zbawienia, bowiem spełnienie stworzenia jest jego pełnią i jednością. Prowadzi to do pytania o wiarygodność Kościoła jako sakramentu zbawienia dokonanego w Chrystusie. Ostatni punkt ukazuje znaczenie sformułowania „lud mesjaniczny”, rzadko przywoływanego w refleksji teologicznej, a jednak obecnego w tekstach soborowych. To sformułowanie, za którym optował na soborze Congar, podkreśla eschatologiczny wymiar Kościoła. W ten sposób pytanie „Po co Kościół?” wraca w teologii Congara, który ukazuje go jako nierozerwalnie związany z obietnicą Bożą dla nas i przez nas, wewnątrz odwiecznego zamiaru Boga względem całej ludzkości.
Reform and Periphery of the Holy People of God: from Yves Congar to Pope Francis
Jagielski, Mariusz (Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, 2020)
Key to Pope Francis’s reading of the Church is undoubtedly the missionary option, which entails questions about reform and about the place and importance of the periphery in the life and self-understanding of God’s people. When for the roots of Francis’s perspective, we find its Congarian references. While their different starting points at the question about possible reform in the Church mean that Pope Francis and Congar present both poles of the Church – the periphery and the centre – in different contexts, comparing both authors is valuable when attempting to answer the question about the place and the role of mission-mindedness as part of the Church’s essence.