Przeglądaj wg Autor "Misiaszek, Kazimierz"

Teraz wyświetlane 1 - 17 z 17

Bierzmowanie – sakramentem dojrzałości czy sakramentem kształtowania dojrzałości?
Misiaszek, Kazimierz (Uniwersytet Szczeciński, 2017)
W języku potocznym katechezy i na lekcjach religii w szkołach bierzmowanie opisywane jest jako sakrament dojrzałości. Jednak opis ten jest błędny, ponieważ bierzmowanie w Kościele polskim jest przyjmowane przez młodych ludzi w wieku gimnazjalnym. W tym wieku młodzi ludzie nadal przechodzą dynamiczny rozwój przed osiągnięciem dojrzałości osobowej. Aby bierzmowanie mogło być traktowane jako sakrament dojrzałości, musiałoby posiadać pewne „magiczne” cechy, dzięki którym niedojrzała młoda osoba natychmiast mogłaby stać się dojrzałą w momencie przyjęcia bierzmowania. Dlatego bierzmowanie powinno być interpretowane jako sakrament zbliżającej się dojrzałości. Wynika to z definicji, według której celem bierzmowania jest wspieranie rozwoju, stymulowanie doskonałości chrześcijańskiej. W związku z tym konieczne jest odejście od rozumienia bierzmowania jako sakramentu dojrzałości i podkreślenie funkcji rozwijających się w edukacji chrześcijańskiej.
Dorosły w procesie ewangelizacji i katechezy
Misiaszek, Kazimierz (Szczecińskie Wydawnictwo Archidiecezjalne "Ottonianum", 1995)
Di recente sta crescendo l’interesse per la catechesi e l’evangelizzazione degli adulti. AH’origine di ciò vi è principalmente la considerazione che l’adulto costituisce il soggetto sostanziale della Chiesa. Si ritoma così all’antica pratica di formazione degli adulti che ha portato all’istituzione del catecumenato. Attualmente questo genere di evangelizzazione e di catechesi non solo si conforma ai principi teologici ma intende approfondire il concetto stesso di adulto: contrariamente alla convinzione comune, l’adulto non è un individuo configurato una volta per sempre, ma si trova in fase continua di sviluppo. L’efficacia della formazione è maggiore se si è in grado di motivare opportunamente l’adulto a parteciparvi. Ciò è possibile se il fulcro di tale formazione diventano i problemi concreti ed esistenziali.
Drogi odnowy systemu prewencyjnego św. Jana Bosko w nowej rzeczywistości pastoralnej po soborze watykańskim II
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1995)
E. Alberich ‒ A. Binz, Adulti e catechesi. Elementi di metodologia catechetica dell’eta adulta. Editrice Elle Di Ci, 10096 Leumann ‒ Torino 1993, ss. 188.
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1994)
E. Alberich – A. Binz, Forme e modelli di catechesi con gli adulti. Esperienze e riflessioni in prospettiva internazionale. Editrice Elle Di Ci, 10096 Leumann, Torino 1995, stron 230.
Misiaszek, Kazimierz (Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie, 1996)
Encyklopedia pedagogiczna, W. Pomykało (red.), Warszawa 1993, ss. V + 1016.
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1994)
Ewangelizacja w działalności salezjańskiej
Misiaszek, Kazimierz (Towarzystwo Naukowe KUL, 2011)
Around the concept and process of evangelization, that is around both the theory and practice of this process, a lot of doubts have appeared in recent years. Nearly all educational, formative activities undertaken in the Church, not only with respect to children and young people, but with respect to adults as well, are defined with the use of this word. However, in the practice of the ancient Church propagating Christ, conversion, preparation for baptism, catechesis presenting the meaning of rites and introducing one into the life of the Church were integrally connected with the evangelization process. This process has been radically reversed in modern times. In parish catechesis basically there is no evangelization process preceding it; also teaching religion at school cannot undertake all evangelization tasks, as the nature of education does not allow this. Since young people constantly need adults who accompany them and educate them in the proper way, the Salesian order whose vocation is Christian education of children and young people, should be open to evangelization of parents and adults, as it is only such evangelization that may contribute to efficient educational work.
Funkcje wypowiedzi katechetycznej
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2009)
Catechesis owns a personal manner of speaking out, mainly through her own functions of instructing, upbringing and initiation. The first one is not only the transfer of knowledge, but it desires to become commemorating of the most important salvation events. The second function cares, so the catechesis forms the attitudes in human, as well as in Christian dimension. Function of initiation is for most important for catechesis, because shows catechesis as a space of opening to supernatural dimension and introduction into. The last function underlines most, that catechesis is not only the pedagogical process, but pedagogy of faith, God’s pedagogy. This function sets up a special language suitable for religion, which is a symbolic language (metaphors, parabolas, parables, rituals, myths etc.).
Główne idee systemu prewencyjnego św. Jana Bosko
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1988)
St. John Bosco’s preventive system of education was due both to the Church tradition (catechumenate, Christian schools, charitable works, the work of St. Charles Borromeo, St. Philip Neri and others) and to the creative effort of Don Bosco himself. He laid down the principles of: rationality („ragione”, „ragionevolezza”) in dealing with pupils; religion, which made it possible to approach education with regard for the last things and so to dispose young people most strongly to work on forming their own characters; and love („amorevolezza”), which marked the style of personal relations and integrated earthly and supernatural matters into one whole. These principles made it possible largely to overcome detrimental dualism in education and to introduce a new style in teacher-pupil relations, previously formal and rigorous. Don Bosco’s system consists in communal education, first of all in the family atmosphere of the so-called oratory. The position of the educator is that of the father, kind and rational in stating his demands, always with a view to forming a complete personality in his pupil. The system provides a space for personal dialogue and social involvement, especially through group work and religious and cultural societies. It calls for so-called assistance, i.e. continuous creative presence of the educator. The assistant helps the pupil to undertake work on his own character formation and introduces him to the social life of both the Church and the national community. The system draws on the resources of the Church for its content, means and methods. It also aims to be useful to the Church by forming Christians responsible for the world and by identification with the goals of the community of God’s people.
Język w katechezie
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2001)
Kościół – dialog – świat: podstawowe założenia i uwarunkowania
Misiaszek, Kazimierz (Wydawnictwo Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, 2009)
Dialogue, but especially the attitude towards dialogue stays in the in the nature of the Church, which is appointed for existence through Jesus Christ, who is the Word of God addressed directly for the human being. It is possible to say, that the Church grows from the word, builds through the word, lives in word and it is even fed with the word. However, the basic character and essence of the word is a communication act. So, Church is opened for the dialogue. Firstly is the dialogue of salvation. However, salvation is placed on the human being, his personal and social life. The Church leads dialogue with the world in the definite manner, presenting certain principles. First of them says, that the Church desires to express declaration of assistance to every individual person. It concerns particularly with the aim and meaning of life, discovering the full truth of a human being, respecting dignity of human person, freedom, conscience, human rights and increasing the human talents. The second one wants to strengthen the human communities with the values present in them. The Church does not want to involve in politic, but to support the human operations in the social sphere. Third principle announces that the Church desires to participate in acting in favour of the common good. The Church also calls to the world, in order to create proper institutions for increasing the common good.
Ks. Mieczysław Majewski, Spotkania katechezy z teologią, Kraków 1995, Poligrafia Salezjańska, stron 180.
Misiaszek, Kazimierz (Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie, 1997)
Ks. Wincenty Zaleski (1913-1983)
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2009)
Młodzież w centrum pastoralnej troski salezjanów: oratoryjna propozycja pracy z młodzieżą dla Kościoła w Polsce
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1996)
Myśli przewodnie Katechizmu Kościoła katolickiego
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1994)
Obraz katechety w systemie prewencyjnym św. Jana Bosko
Misiaszek, Kazimierz (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1997)
Wychowywanie do postawy dialogu w katechezie dorosłych
Misiaszek, Kazimierz (Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 2015)
W dokumentach Kościoła na temat katechezie dorosłych są wskazania dotyczące dialogu ekumenicznego. Wymiar ekumeniczny katechezy dorosłych jest jednym z podstawowych warunków całościowego ujęcia tej katechezy. Mówi o tym adhortacja Jana Pawła II Catechesi tradendae. W dokumencie Międzynarodowej Rady do spraw Katechezy, jakim jest Katecheza dorosłych we wspólnocie chrześcijańskiej, zagadnienia ekumeniczne są traktowane jako stały element przekazu. W Polce nie ma katechezy dorosłych. Trudno jest więc wskazywać, jak powinno wyglądać wychowanie do dialogu osób dorosłych. Dlatego podstawowym wyzwaniem jest budowanie w Polsce katechezy dorosłych. Dopiero wówczas będzie można mówić i oceniać stan dialogu ekumenicznego wśród dorosłych chrześcijan.