Dissertationes Paulinorum, 2025, Tom 34, cz. 2
Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/43784
Przeglądaj
Przeglądaj Dissertationes Paulinorum, 2025, Tom 34, cz. 2 wg Temat "Christianity"
Teraz wyświetlane 1 - 6 z 6
- Wyników na stronę
- Opcje sortowania
Pozycja Bankructwo ateizmu i obojętnościNapiórkowski, Andrzej (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2025)This article analyzes the phenomenon of atheism and religious indifference. It draws on the literature of Fyodor Dostoyevsky, the philosophical reflections of Henri de Lubac, and the Christian anthropology of Karol Wojtyła / John Paul II. Atheism and religious indifference lead to a crisis of the individual, society, and culture. According to Dostoyevsky, the rejection of faith in God results in psychological, social, and existential decay. De Lubac emphasizes that atheistic humanism leads to nihilism and totalitarianism. Wojtyła argues that only in Christ does man discover his dignity. In short, individual atheism disintegrates the psyche, social atheism disintegrates society, and philosophical atheism disintegrates the meaning of existence. The ideas of atheism and indifference promise freedom, but in reality, bring enslavement. From this perspective, Christianity appears as the only path to authentic humanism, capable of protecting man from nihilism, despair and self-destruction.Pozycja Il primo concilio di Nicea (325) e la sua importanzaDegórski, Bazyli (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2025)Odsuwając się od teologii Ariusza i stawiając Chrystusa po stronie Boga-Stwórcy, Pierwszy Sobór Nicejski zdefiniował w 325 roku wiarę w prawdziwą boskość Jezusa Chrystusa i dzięki temu określił podstawy ortodoksji chrześcijańskiej. Decyzja Soboru nie tylko wpłynęła na refleksję trynitologiczną, ale przyczyniła się do postępu całej późniejszej pracy teologicznej. Ponieważ wyznanie nicejskie stanowi do dziś centrum wiary chrześcijańskiej, nie mogło nie mieć decydującego wpływu na duchowość chrześcijańską. W tym znaczeniu można mówić o “przełomie” nicejskim.Pozycja Obrona nienarodzonych w religijnym i narodowym przesłaniu Apelu JasnogórskiegoFilipiuk, Łukasz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2025)The Jasna Góra Appeal is a Marian devotion expressing the entrustment of the children of the Polish Nation to the care and intercession of the Blessed Virgin Mary. This prayer is directed to God through the mediation of the Jasna Góra Queen of Poland, who is also the Mother of the Church, thus perfectly highlighting Mary’s role and place in the mystery of Christ and the Church. The Word of God proclaimed during the devotion aims to awaken and strengthen the faith of the faithful. Numerous reflections concerning the defense of human life from conception, delivered within the framework of the Jasna Góra Appeal, enable the Gospel of Life to reach a wide audience and contribute to the formation of a civilization of life and love. In this way, the devotion fosters the common good of Polish society, whose fundamental raison d’être is that human life, from its very beginning, should always be protected, and that marriage and family life should be duly esteemed.Pozycja Ocalić życiePłatek, Józef; Filipiuk, Łukasz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2025)Pozycja “Vita di san Benedetto” di san Gregorio Magno e uno schizzo della situazione della Chiesa nel VI secoloDegórski, Bazyli (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2025)Artykuł przedstawia pokrótce Żywot św. Benedykta z Nursji zawarty w II księdze Dialogi de vita et miraculis Patrum Italicorum napisanej przez św. Grzegorza Wielkiego. Ponadto charakteryzuje w sposób lapidarny VI wiek, w którym to dzieło św. Grzegorza zostało napisane. Święty Grzegorz Wielki w Żywocie św. Benedykta podaje różne szczegóły dotyczące jego życia: apostolstwo wśród ludzi, którzy nadal czcili pogańskich bogów, cudowne uzdrowienia, wstawiennictwo o cudowne łaski. Święty Benedykt miał również ducha proroczego i wgląd w sumienia swoich bliźnich. Jego sława przyciągała wielu współczesnych mu ludzi, w tym króla Ostrogotów, Totilę, któremu święty prawodawca przepowiedział podbój Rzymu, a następnie datę jego śmierci. Święty Benedykt był nieprzejednanym „szaleńcem Bożym” w dążeniu do ewangelicznej doskonałości. Pewnego razu szatan kusił go, przywołując na myśl kobietę, rozpalając go jej osobą i zasiewając w jego sercu złe pragnienie. Wtedy omal nie opuścił pustelni, pokonany przez pożądliwość przyjemności. Ale łaska Boża była z nim, i – aby umartwić ciało – rzucił się w pokrzywy i ciernie. Pokusa zniknęła i św. Benedykt nigdy więcej jej nie doświadczył. Od wielu stuleci Reguła św. Benedykta stanowi podstawę życia monastycznego w Kościele katolickim. Jedną z cech charakterystycznych Reguły jest umiar. Nie możemy jednak być umiarkowani w miłości do Boga. W swojej regule monastycznej św. Benedykt uczy bowiem kochać Boga ponad wszystko, co wyraża się we wspólnym życiu pod przewodnictwem opata, ojca i przedstawiciela Chrystusa. Główną cechą duchowości benedyktyńskiej, zapoczątkowanej w VI wieku, jest „bycie z Bogiem”, do czego mnisi dążą poprzez metanoię, czyli codzienne nawracanie. Duchowość monastyczna opiera się na ascetyzmie, który wyraża się w oderwaniu od wartości ziemskich. Mnisi są wezwani do czynienia dobra bliźnim, do świadczenia swoim życiem i przykładem o prawdzie Chrystusa. Tradycja benedyktyńska przewiduje przyjmowanie gości, w których mnisi powinni widzieć samego Chrystusa. Owocem takiego podejścia do życia jest pokój, tzw. pax benedictina. Porządek i pokój osiąga się poprzez pokorę na wzór Chrystusa, posłuszeństwo oraz harmonię modlitwy i pracy. Św. Benedykt kładł nacisk na skupienie i pracę. Walczył z lenistwem i bezczynnością. O VI wieku możemy powiedzieć w największym skrócie, że był to okres przełomowych wydarzeń w historii Kościoła, takich jak ponowna chrystianizacja Brytanii (dzięki misji św. Augustyna z Canterbury na przełomie VI i VII wieku), powstanie Kościoła irlandzkiego i jego spór z Rzymem, budowa wielu kościołów o dużym znaczeniu architektonicznym i artystycznym, a także rozwój pism teologicznych, takich jak chociażby Historia ecclesiastica tripartita Kasjodora. W tym okresie Kościół umocnił swoją pozycję w Europie, stając się ważnym ośrodkiem kulturalnym i edukacyjnym.Pozycja «Vox Patrum»: Antyk Chrześcijański, 95 (2025), czasopismo Sekcji Historii Kościoła i Patrologii KUL [Księga jubileuszowa ofiarowana o. prof. dr. hab. Bazylemu R. Degórskiemu OSPPE z racji 70. rocznicy urodzin], Wydawnictwo KUL (ISSN 0860-9411; e-ISSN 2719-3586).Ćmiel, Henryk (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2025)

