Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2013, Tom 66, nr 1

Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/39963

Przeglądaj

Przeglądaj Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2013, Tom 66, nr 1 wg Temat "biblical theology"

Wpisz kilka pierwszych liter i kliknij przycisk przeglądania
Teraz wyświetlane 1 - 2 z 2
  • Miniatura
    Pozycja
    The Economy of Salvation According to 2 Tim 1: 9–10
    Wilk, Janusz (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2013)
    The article on The Economy of Salvation According to 2 Tm 1, 9–10 is the analysis of the hymnic – liturgical couplet that touches on three thematic aspects concerning salvation: the redemption of man made by God (v. 9a); perennial decision of Jesus Christ to redeem man (v. 9b) and the consequences of redemption – new, lasting life (v. 10). 2 Tm 1: 9–10 describes salvation as God’s grace for man, who would not have been able to initiate or fulfil this act in any other way. However, man had and still has the opportunity to decide whether he wants to accept or reject its consequences. The study of 2 Tm 1: 9–10 also points out the semantic and thematic integrity of this couplet with the whole pericope of 2 Tm 1: 6–14. It does not disturb the main thought of the pericope (faithfulness and perseverance in the ministry of the gospel) and serves as its full explanation, showing the Gospel for which it is worth to accept suffering, martyrdom or the daily, systematic and hard work connected with proclaiming the Good News of salvation of man made by Jesus Christ.
  • Miniatura
    Pozycja
    “When Joseph awoke, he did as the angel of the Lord had commanded him” (Mt 1: 24). Discreet, Effective Service
    Dąbek, Tomasz Maria (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2013)
    Św. Józef był człowiekiem sprawiedliwym, szanował Prawo Izraela. Przeżywał wewnętrzne rozterki, gdy dowiedział się, że jego Oblubienica oczekuje Dziecka, którego nie był ojcem. Pouczony przez anioła, przyjął Ją do siebie, nadał imię Jej Dziecku jako Jego prawny ojciec (Mt 1, 18–25), opiekował się Małżonką i Dzieckiem, zorganizował podroż do Egiptu (Mt 2, 13–15), potem powrót do Palestyny i życie w Nazarecie (Mt 2, 19–23; por. Łk 2, 39–52). Jego czynne posłuszeństwo płynące z wiary jest wypełnieniem tego, co później napisze o wierze ukazującej się przez czyny św. Jakub (Jk 2, 14–17. 20–26). Św. Józef staje w szeregu świadków i wykonawców wiary Starego Testamentu. Ewangelie nie podają żadnego jego słowa. W milczeniu wypełniał wszystko, co do niego należało. List św. Jakuba wskazuje na niebezpieczeństwa płynące ze złego używania języka (Jk 1, 26n; 3, 1–13). Św. Józef może być patronem wszystkich, którzy starają się dyskretnie, wytrwale wśród przeciwności (por. Jk 1, 3n) i skutecznie pełnić wolę Bożą oraz pracować nad opanowaniem swego języka. Łączy dyskrecję, wstrzemięźliwość w mowie z czynami miłości, o których mówi Jk 1, 27; 3, 13, opiekę nad potrzebującymi, w tym wypadku nad swymi Najbliższymi, nad Dzieckiem, które nie miało naturalnego ziemskiego ojca, oraz uczynki spełniane z łagodnością właściwą mądrości. Modlitwa takiego człowieka posiada wielką moc, zgodnie ze słowami Jk 5, 16–18. Naśladujmy dyskrecję i wytrwałą wierność św. Józefa, starajmy się jak on być bardziej chętni do słuchania, a mniej skłonni do mówienia i wprowadzać w czyn usłyszane słowo Boże (por. Jk 1, 19. 22).