„Zdrowa doktryna” jako podstawa jedności chrześcijan w Listach Pasterskich

Abstract

„Zdrowa doktryna” obecna w Listach Pasterskich zawiera najbardziej wspólnototwórczy i umacniający komunię osób element pouczenia autora natchnionego skierowanego do dwóch przełożonych Kościoła: Tymoteusza i Tytusa. Obaj mają za zadanie dbać o „zdrowe zasady” postępowania ludzi sobie powierzonych, o czystą naukę, która nie błądząc po sprawach małej wagi, ukazuje najistotniejsze cele w ludzkim życiu, oraz o wzbudzanie wiary w Chrystusa i Jego królestwo. Tekst artykułu podzielony został na trzy paragrafy obejmujące „zdrowe”: διδασκαλία – całość nauczania moralnego, λόγος – słowa, przy pomocy których głosi się prawdę o zbawieniu, oraz πίστις – wiarę, jaką niezanieczyszczoną przekazuje się i jednocześnie wzbudza w bliźnim. Stanowią one łącznie jedyną „zdrową doktrynę” Kościoła apostolskiego umocnioną przez natchnienie Boże.

“Sound doctrine,” present in the Pastoral Epistles, contains the most community-creating element that strengthens the communion of persons related to admonishment by the author of the inspired text directed at two Church leaders: Timothy and Titus. Both of them have the important task of caring for the “sound principles” among their subordinates, for pure doctrine that does not wander among unimportant matters, showing the most essential aims of human life and for increasing faith in Christ and His kingdom. The text of this article has been divided into three parts dealing with the adjective “sound”: διδασκαλία – the entire moral teaching; λόγος – the words, by which the authentic truth of salvation is proclaimed; and πίστις, the belief that simultaneously transmits and inspires neighbors. They are a sum total of one “sound doctrine” of the apostolic Church strengthened through God’s inspiration.