Ekologiczny wymiar kryzysu cywilizacji współczesnej w świetle myśli Karola Marksa

Abstract

Za zasadniczą przyczynę kryzysu ekologicznego uznaje się realizację nowożytnego postulatu postępu naukowo-technicznego. Niniejsze opracowanie ma na celu wykazanie, że – wbrew głosom ekologizującym myśl Karola Marksa – jego filozofia kontynuuje wezwanie do tworzenia dobrobytu narodów na drodze bezwzględnego wykorzystania przyrody i usprawiedliwia postęp rozumiany w kategoriach imperialistycznego antropocentrycznego podporządkowania przyrody człowiekowi, prowadząc jednocześnie do dalszego pogłębienia poczucia wyobcowania człowieka z przyrody i zaniku jakiegokolwiek respektu wobec niej.

Implementation of the modern postulate of scientific and technical progress is generally considered the main cause of the ecological crisis. This study aims to show that, despite some tendencies to ecologize Karl Marx’s thought, his philosophy continues to call for the well-being of nations through ruthless exploitation of nature and it justifies progress understood in terms of imperialist anthropocentric subordination of nature to man, thus contributing to the further deepening of the feeling of alienation from nature and disappearance of any respect for it.