„Uległość” Michela Houellebecqa – marsz przez instytucje na opak

Abstract

This article examines the philosophical affiliation of Submission by M. Houellebecq – a literary reflection of the cultural war being fought between the dwindling supporters of metaphysical rebellion (atheistic humanism) and increasing numbers of supporters of metaphysical submission (Islam). According to M. Houellebecq, who coincides with T.S. Eliot’s earlier views, only religious narration provides an effective tool of social control. The article attempts to explain why in the 21st century thesis put forward by Houellebecq (in opposition to the Eliot’s 20th century vision), it is Islam, not Christianity, that is to become the guiding principle for organizing life of Western society.

Celem artykułu jest przybliżenie afiliacji filozoficznych Uległości M. Houellebecqa – literackiego obrazu wojny kulturowej toczącej się między słabnącymi zwolennikami buntu metafizycznego (ateistyczny humanizm) oraz rosnącymi w siłę zwolennikami metafizycznej uległości (islam). Zdaniem M. Houellebecqua, wcześniej T.S. Eliota, jedynie narracja religijna jest skutecznym narzędziem kontroli społecznej. Autorka wyświetla analogie i różnice w projektach obu pisarzy. Podejmuje próbę uzasadnienia, dlaczego w M. Houellebecqa XXI-wiecznej wizji przyszłości, wbrew XX-wiecznej wizji T.S. Eliota, to islam, a nie chrześcijaństwo, może stać się naczelną zasadą organizującą życie zachodniego społeczeństwa.