Il primo concilio di Nicea (325) e la sua importanza

Abstract

Odsuwając się od teologii Ariusza i stawiając Chrystusa po stronie Boga-Stwórcy, Pierwszy Sobór Nicejski zdefiniował w 325 roku wiarę w prawdziwą boskość Jezusa Chrystusa i dzięki temu określił podstawy ortodoksji chrześcijańskiej. Decyzja Soboru nie tylko wpłynęła na refleksję trynitologiczną, ale przyczyniła się do postępu całej późniejszej pracy teologicznej. Ponieważ wyznanie nicejskie stanowi do dziś centrum wiary chrześcijańskiej, nie mogło nie mieć decydującego wpływu na duchowość chrześcijańską. W tym znaczeniu można mówić o “przełomie” nicejskim.

Rejecting the theology of Arius and placing Christ on the side of God the Creator, the First Council of Nicaea defined in 325 the faith in the true divinity of Jesus Christ and thus defined the foundations of Christian orthodoxy. The council’s decision not only influenced trinitological reflection but also contributed to the progress of all subsequent theological work. Since the Nicene Creed remains the centre of the Christian faith to this day, it could not fail to have a decisive influence on Christian spirituality. In this sense, one can speak of a Nicene ‘turning point’.