La figura di san Giovanni Cassiano

Abstract

Tekst niniejszy stanowi pierwszy rozdział dysertacji licencjackiej pt. „Świętość i grzech wedle Rozmów z Ojcami XXI-XXIII Jana Kasjana” („La santità e il peccato nelle Collationes XXI-XXIII di Giovanni Cassiano”) napisanej w ramach studiów w Instytucie Patrystycznym «Augustinianum» na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie. Św. Jan Kasjan (360-435), zaliczany do ojców pustyni i ojców Kościoła, był mnichem, teologiem, ascetą, krzewicielem monastycyzmu i ascetyzmu wschodniego w Kościele zachodnim. Ukazując jego postać (żywot i dzieła), Autor uwydatnił jego rolę i znaczenie w tworzeniu ideowych podstaw monastycyzmu zachodniego. Wystarczy przeczytać tę biografię, by uświadomić sobie, że mamy do czynienia z jednym z najbardziej interesujących pisarzy w historii literatury monastycznej. Imponujące są jego podróże, miejsca, które odwiedził i gdzie mieszkał przez kilka lat. Chodzi przede wszystkim o Palestynę, klasztory Egiptu, Konstantynopola, Rzymu i Galii. Interesująca jest także lista osób, z którymi łączyły go więzy przyjaźni. Należą do nich między innymi Ewagriusz z Pontu, Jan Chryzostom czy papież Leon Wielki. Imponujące są jego umiejętności językowe i literackie: dwujęzyczność grecko-łacińska, dobra znajomość filozofii i wielka łatwość posługiwania się Pismem Świętym.