The Role of Otherness in Interpersonal Dialogue

Abstract

Artykuł ten traktuje o obcości widzianej w perspektywie jednoczącej się Europy. Obcość opisuje się jako coś, co różni się zasadniczo od tożsamości lub jako to, do czego nie jesteśmy przyzwyczajeni, jako coś, co zaskakuje, sprzeciwia się wszelkim całościowym ujęciom rzeczywistości, bądź jako pewne bogactwo bycia. W związku z tym mówi się o roszczeniowym charakterze tego, co inne. Wydaje się jednak, że takie pojmowanie fenomenu inności jest wielkim uproszczeniem. Wiele bowiem wskazuje na to, że podmiot świadomie szuka tego, co inne. Wejście nowych krajów do Unii Europejskiej, migracja ludności, napływ imigrantów z krajów azjatyckich czy tzw. trzeciego świata domaga się ustalenia pewnych praktycznych sposobów istnienia razem z innymi i porozumiewania, dotychczas nieznanymi, obcymi. Doświadczając inności albo jej poszukując, dokonujemy jednocześnie wartościowania. Jawi się nam ona jako coś złego lub dobrego; częściej złego niż dobrego, jako coś co nam zagraża, niepokoi, budzi obawy. Na ile jest ono słuszne?