Theology and Sports: Sport in the Educational System of Saint John Bosco

Abstract

The aim of the article is to show the synergy between theology and sport on the example of the educational system of Saint John Bosco created by him during his formation and pedagogical practice aimed at young people, especially the poor and neglected in intellectual, social, cultural and religious terms. The article presents the role and importance of sport in the educational system of the teacher from Turin, along with its enormous fitness and health, socio-cultural, psychological-interactional and ethical-religious potential. The analysis of the collected material shows that sports activity in the preventive system is not an addition or an insignificant decoration that can make the system image more attractive, but the foundation on which subsequent layers of the pedagogical system are built. Therefore, it may be concluded that sports activity was not included on the basis of generous voluntary action, but as an integral and complementary, necessary and inalienable element, serving the comprehensive, harmonious and holistic development of children and youth.

Celem artykułu jest ukazanie synergii między teologią a sportem na przykładzie systemu wychowawczego Świętego Jana Bosko, który został stworzony w trakcie praktyki formacyjno-pedagogicznej ukierunkowanej na młodych, zwłaszcza biednych i zaniedbanych pod względem intelektualnym, społecznym, kulturowym i religijnym. W artykule została przedstawiona rola i znaczenie sportu w systemie wychowawczym nauczyciela z Turynu wraz z jego ogromnym potencjałem sprawnościowo-zdrowotnym, społeczno-kulturowym, psychologiczno-interakcyjnym i etyczno-religijnym. Z analizy zebranego materiału wynika, że aktywność sportowa w systemie prewencyjnym nie jest jakimś dodatkiem czy mało istotnym ozdobnikiem mogącym czynić system atrakcyjniejszym wizerunkowo, ale stanowi fundament, na którym budowane są kolejne piętra pedagogicznego systemu. Zatem aktywność sportowa nie została do niego włączona na zasadzie wspaniałomyślnej dobrowolności, ale jako integralny i komplementarny, konieczny i niezbywalny jego element, służący wszechstronnemu, harmonijnemu i holistycznemu rozwojowi dzieci i młodzieży.