Uno schizzo della tradizione manoscritta della “Vita S. Pauli Primi Eremitae” di san Girolamo

Abstract

W niniejszym opracowaniu omówiłem stan moich badań kodykologicznych nad Vita S. Pauli Primi Eremitae św. Hieronima. Celem dotarcia do rodzin manuskryptów najbardziej bliskich łacińskiemu autografowi św. Hieronima, przebadałem przekaz rękopisów łacińskich Vita S. Pauli Primi Eremitae, aby na ich podstawie dokonać krytycznego wydania tegoż dzieła. Przebadałem aż sto czterdzieści cztery teksty rękopiśmienne Hieronimowej Vita S. Pauli Primi Eremitae, znajdujące się w stu czterdziestu kodeksach. Chcąc dotrzeć możliwie najbliżej do archetypu Hieronimowego dzieła, starałem się kolacjonować wszystkie rękopisy zawierające Vita S. Pauli Primi Eremitae aż do XI wieku włącznie, a manuskrypty późniejsze ‒ tylko przypadkowo, wybiórczo, ufając, iż prawdopodobieństwo pominięcia materiału bardzo ważnego, jeżeli chodzi o dotarcie do tekstu najbardziej bliskiego oryginałowi, jest wprost znikome. Jeżeli chodzi o rodziny “A”, “D”, “E”, “R”, “K”, “L”, “P”, ustalone przez Johna Franka Cherla OSB we wcześniejszych poszukiwaniach kodykologiczno-paleograficznych, moje studium nie wniosło większych uzupełnień. Wykryłem bowiem tylko nieliczne pomyłki (niekiedy mało znaczące) oraz dokładniej opisałem niektóre kodeksy czy też poczyniłem drobne uzupełnienia. Większych natomiast dodatków, zmian i uzupełnień dokonałem w przypadku pozostałych rodzin ustalonych przez tegoż Johna Franka Cherfa, to znaczy grup: “I”, “J”, “Q”, “W”, “Z”. Utworzyłem ponadto nową rodzinę “S”, która była zgoła nieznana Johnowi Frankowi Cherfowi OSB. Rękopis Vaticanus Latinus 1188 uznałem za pokrewny rodzinom “Q” i “W”, łączący w sobie te dwie grupy.