“I am Unique, Beautiful, and Exceptional”: on Self-Esteem Among Young Women

Abstract

The aim of this article is to present the impact of the sociotherapeutic program “I am unique, beautiful, and special” on the self-esteem of young women in early adulthood. The program was designed to support participants in building a positive self-image, developing self-acceptance, and strengthening their ability to cope with social pressure. The theoretical section discusses the importance of self-esteem and its role in psychosocial development. The research project was conducted using the pedagogical experiment method in a one-group design. This approach allows for the evaluation of changes in the studied variable (self-esteem), thereby enabling verification of the program’s effectiveness. The program involved six students of pedagogy and political science from the University of Warmia and Mazury in Olsztyn, and one cosmetology student from the Olsztyn School of Higher Education. It lasted six weeks, with weekly meetings of varying duration. Empirical data were collected through interviews and observation techniques. The analysis revealed positive changes in self-acceptance, self-confidence, and interpersonal relationships. Participants reported increased emotional openness, better emotion management, and a greater readiness to take on challenges.Celem artykułu jest ukazanie wpływu programu socjoterapeutycznego „Jestem niepowtarzalna, piękna i wyjątkowa” na poczucie własnej wartości młodych kobiet we wczesnej dorosłości. Program miał wspierać uczestniczki w budowaniu pozytywnego obrazu siebie, rozwijaniu samoakceptacji oraz umiejętności radzenia sobie z presją społeczną. W części teoretycznej omówiono znaczenie poczucia własnej wartości i jego rolę w rozwoju psychospołecznym. Projekt badawczy został przeprowadzony z wykorzystaniem metody eksperymentu pedagogicznego w układzie jednej grupy. Taki układ pozwala na ocenę zmian, jakie zaszły w zakresie analizowanej zmiennej (poczucie własnej wartości), a tym samym umożliwia weryfikację skuteczności programu, w którym wzięło udział sześć studentek pedagogiki i politologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie oraz jedna studentka kosmetologii Olsztyńskiej Szkoły Wyższej. Program trwał sześć tygodni, spotkania odbywały się raz w tygodniu, a czas ich trwania był bardzo zróżnicowany. Materiał empiryczny pozyskano za pomocą techniki wywiadu i obserwacji. Analiza wykazała pozytywne zmiany w zakresie samoakceptacji, pewności siebie i relacji interpersonalnych. Uczestniczki deklarowały większą otwartość emocjonalną, lepsze zarządzanie emocjami i gotowość do podejmowania wyzwań.