Dissertationes Paulinorum, 2015, Tom 24

Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/43814

Przeglądaj

Przeglądaj Dissertationes Paulinorum, 2015, Tom 24 wg Autor "Degórski, Bazyli"

Wpisz kilka pierwszych liter i kliknij przycisk przeglądania
Teraz wyświetlane 1 - 1 z 1
  • Miniatura
    Pozycja
    La Passione del Signore secondo Matteo contenuta nel codice “Pericopae Evangelicae” di Płock
    Degórski, Bazyli (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2015)
    Artykuł analizuje wszystkie warianty palograficzne, jakie znajdują się w tekście Pasji według św. Mateusza zamieszczonym w kodeksie rękopiśmiennym z XII wieku i noszącym nazwę Pericopae Evangelicae, a przechowywanym w Bibliotece Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. Przypuszcza się, że kodeks ten dotarł do Płocka, gdy diecezją rządził biskup Aleksander z Malonne (1129-1156) lub biskup Werner (1156-1170). Sądzi się także, iż rękopis ten przyszedł do Płocka z Krainy Mozy, względnie, że został skopiowany już w Płocku. Rękopis nie ma jakiejś ujednoliconej sygnatury. W rzeczy bowiem samej, na jego pierwszym pergaminowym foliale, który został dodany później, znajdujemy sygnaturę Syg I, a na odwrotnej stronic deski, która stanowi oprawę kodeksu, widzimy sygnaturę MDPŁ MS 140. Na czwartym natomiast foliale (verso; foliał ten został dodany później) napisano ołówkiem: Bibl. Sem. Płock. SYGN. 2. W końcu, A. Vetulani opatrzył go sygnaturą MS 45. Kodeks nie ma żadnego tytułu, a jedynie w późniejszym okresie nadano mu nazwę: Pericopae Evangelicae i taki tytuł pojawia się zarówno w katalogach i wykazach średniowiecznych, jak i współczesnych. Kodeks ma następujące wymiary: 26,5x16 cm i został napisany minuskułą karolińską. W artykule niniejszym dajemy tekst Pasji według św. Mateusza (26, 1b-27, 61), porównując go z tekstem Wulgaty. Aby to uczynić, zastosowaliśmy następujące zasady: by przedstawić wszystkie warianty Pasji, które znajdują się w kodeksie, podaliśmy w prawej kolumnie łaciński tekst Wulgaty, a w kolumnie lewej umieściliśmy tekst, który znajduje się w badanym przez nas kodeksie. Każdą różną lekcję czy wariant zachodzący pomiędzy dwoma tekstami zaznaczyliśmy w obu kolumnach tłustym drukiem. W przypisach ponadto zamieściliśmy wyjaśnienia i uwagi dotyczące zarówno poprawek poczynionych przez samego kopistę lub przez późniejszego korektora, jak i to wszystko, co uznaliśmy za odpowiednie, aby lepiej zbadać i zrozumieć tekst rękopisu.