Przeglądaj wg Autor "Pietrzykowski, Jan"
Teraz wyświetlane 1 - 20 z 26
- Wyników na stronę
- Opcje sortowania
Pozycja Andrzej Kopiczko, Kościół Warmiński a polityka wyznaniowa po II wojnie światowej, Olsztyn 1996, Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Olsztynie, s. 244.Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1997)Pozycja Dlaczego salezjanie polscy prowadzą duszpasterstwo parafialne?Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2001)Pozycja Dom formacyjny w Swobnicy ‒ nowicjatPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1998)Pozycja Duchowni polscy ‒ dobrodzieje salezjańscy z lat 1898-1938Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2002)Pozycja Formy działalności salezjanów w Jaciążku 1928–2003. ZarysPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2005)Jaciążek a small village in Mazowsze is located by the road from Makow Mazowiecki to Krasnosielc. Zofia and Stanisław Domaradzcy passed, for educational facilities for boys, its possesions down to Salesians in 1928. Initially in Jaciązek there was a craftsmanship school with dormitory, from 1933 lower seminary, too. Rector Major canonically erected the religious house on December 3 1931. During World War II educational activity was suspended. In post-war reality Salesians were running a craftsmanship school up to 1950, and an orphanage up to 1951. When authorities took these works over, Salesians stayed to take care of their church. The bishop of Plock Bogdan Sikorski erected a parish in Jaciążek on June 3 1980.Pozycja Ks. Waldemar Witold Żurek SDB, Salezjańscy męczennicy Wschodu, Wydawnictwo „Jedność”, Lublin 2003, ss. 286.Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2004)Pozycja Likwidacja Małych Seminariów Duchownych w Polsce prowadzonych przez Towarzystwo św. Franciszka SalezegoPietrzykowski, Jan (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2014)Małe Seminaria Duchowne – były to męskie szkoły średnie o profilu humanistycznym z internatami i miały za cel przygotować do matury kandydatów do kapłaństwa. Na ziemiach polskich salezjanie od początku prowadzili szkoły zawodowe, średnie, a w tym także niższe seminaria w: Daszawie koło Stryja, Lądzie nad Wartą, Pogrzebieniu, Jaciążku koło Makowa Mazowieckiego, Reginowie koło Baranowicz. Te instytucje dydaktyczno-wychowawcze zostały zlikwidowane podczas okupacji niemieckiej i sowieckiej. W nowej powojennej rzeczywistości działalność wznowiło tylko małe seminarium w Lądzie. Salezjanie uruchomili niższe seminarium w Marszałkach koło Kępna, a na Ziemiach Zachodnich i Północnych we Fromborku i Środzie Śląskiej. Po zlikwidowaniu gimnazjów zakonnych (1948-1949) przez władze komunistyczne, salezjanie zapewnili chłopcom ciągłość nauki przez prowadzenie prywatnych małych seminariów w: Sokołowie Podlaskim, Twardogórze, Oświęcimiu i Różanymstoku koło Dąbrowy Białostockiej. Instytucje te zostały brutalnie zlikwidowane w roku 1952 i 1954. Przy tej okazji władze komunistyczne zabrały budynki z wyposażeniem (poza Lądem), a salezjanów eksmitowali z ich własności. Podczas krótkotrwałej tzw. odwilży październikowej nowe władze komunistyczne w 1957 r. pozwoliły salezjanom otworzyć dwa małe seminaria, ale bez uprawnień szkół publicznych. Do lipca 1962 r. funkcjonowały te instytucje: w Sokołowie Podlaskim z filią w Czerwińsku i w Kopcu koło Częstochowy.Pozycja Likwidacja salezjańskiej Szkoły Organistowskiej w Przemyślu 2-4 października 1963 rokuPietrzykowski, Jan (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2007)The Salesians, working in Przemyśl since 1907, started to manage vocational Organist School on 1 November, 1916 at the request of the bishop St Józef Sebastian Pelczar. Education in this school lasted four years and included learning general and vocational subjects, as well as receiving some training. Between 1946-1963 302 organists graduated from this school. Boys who were to be educated in the school were recruited from the whole country and the graduates could easily find a job. Salesian Organist School in Przemyśl was suppressed in a beastly way on 2 October 1963, with a frequent contribution of the forces of MO (the Citizens Militia), ZOMO (Motorized Reserves of the Citizens Militia), active members of PZPR (Polish United Workers’ Party) and ZMS (Socialist Youth Union) and some armour-plated vehicles. Financial Department of the State City Council (MRN) took over the whole personal property of the school for the allegedly overdue taxes. Despite many tempting offers only 4 out of 117 students started education in „the new” school.Pozycja Misje salezjańskie w latach 1875-1995Pietrzykowski, Jan (Towarzystwo Naukowe KUL, 2009)Saint John Bosco founded The Society of Saint Francis de Sales in 1859 in Turin, whose Constitutions were finally accepted by The Holy See on 3rd April 1874. The first group of Salesian missionaries left for Argentine on 11th November 1875. For a start they began working among the Italian emigrants, and then initiated evangelization of the local inhabitants. After the first expedition, Salesians made their way to other countries of South and Middle America. The Vatican Congregation of Faith recommended Salesians to take over further work in some Apostolic Prefectures and vicarages. Due to lack of Salesian personnel, Salesian missions in India started in 1905, and the year after in China as well. During the first Salesian mission expedition to China, two Salesian priest were killed by bandits on 2nd March 1930: Bishop Aloysius Versiglia and Father Callistus Caravario; who were canonized on 1st October 2000. The first Salesians were sent to Australia in 1922. First Salesian establishments for educating the young in Africa were opened in the year 1891. In fact, they were meant for the European citizens but later also for the African people. After the pilgrimage of the pope John Paul II onto the African continent in 1980, Salesians went ahead with the project called „Project Africa”.Pozycja Nowicjat salezjański w Czerwińsku 1924–1994Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1995)Pozycja Nowicjat salezjański w południowej inspektoriiPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1997)Pozycja Początki i dzieje Wyższego Seminarium Duchownego w LądziePietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1998)Pozycja Początki pracy salezjanów na Pomorzu Zachodnim. Na przykładzie DebrznaPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2003)Pozycja Polscy wojskowi kapelani salezjańscy w okresie drugiej wojny światowejPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2004)Pozycja Prymas Polski kard. August Hlond wobec wielkich konfliktów epoki: drugiej wojny światowej i zimnej wojny, red. L. Kuk, S. Zimniak, Roma 2012, ss. 261.Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2013)Pozycja Przejmowanie przez salezjanów zaniedbanych zakonnych zabytków sztuki sakralnej w Polsce w latach 1898-1936Pietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2016)Among the goals of the Society of St Francis of Sales there is no mention about reconstruction and renovation of historical monuments of sacred art. The religious congregation “transplanted” from Italy (1892, 1898) had no time and no resources to construct new buildings for its educational activity among young men. This is why Salesians were taking over ruined and empty monasteries with churches that were offered them. The religious men, while preparing the premises for educational purposes were, at the same time, saving the remnants of material culture and preserving them for future generations. In the years 1898-1936 nine historical monuments served as a material basis for the pastoral activity conducted by them. Those included historical buildings in: Oświęcim, Rożanystok, Ląd, Czerwińsk, Lutomiersk, Poznan, Lublin, Vilnius and Supraśl.Pozycja Rozwój polskojęzycznej historiografii salezjańskiejPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2013)It the interwar period, priests and seminarians were educated at universities and other colleges to become teaching staff at Salesian‑run schools and Salesian formation houses. After World War 2, Salesians working in university towns took extension or even full‑time courses in history. After private education was abolished, a small number of priests studied the history of the Church at the Catholic University of Lublin or the Academy of Theology in Warsaw. The fact that several priests went on to become researchers and academic teachers shows that this kind of work is not marginal but is part of the Salesian youth ministry in Poland.Pozycja Salezjanie na ziemiach zachodnich i północnych (1945-2000). Służba kościołom lokalnym a realizacja własnego posłannictwaPietrzykowski, Jan (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2001)Initially, Salesians worked within non-parochial structures. They worked with adolescents by running oratories, vocational schools, orphanages, lower theological seminaries etc. Article 10 of their Constitutions, binding until 1972, issued an explicit warning: “in principle, parishes should not be accepted.” When diocesan bishops in Polish territories put Salesians in charge of charitable work, they often made their decision dependent on whether the sons of Fr. Bosco would take pastoral care. Until the outbreak of World War Two they had run 14 parishes. When the state borders and the system had changed (1945), the priests from the Salesian Society committed themselves in pastoral care in the West and North Territories. The reasons for their decision were the following: 1) particular Apostolic Administrators asked them and insisted on them to do that, 2) in the search for new didactic-formative posts, 3) such was the appeal issued by Primate Hlond of 5th December, 1945, 4) some friars took their own initiatives, 5) this was necessary due to circumstances when the state had abolished traditional forms of their activity. In relation with an insufficient number of the diocesan clergy, the main task was to replace them. A geographic network of parishes which were taken over by Salesians proves that their superiors had a concrete plan in mind, something that would help avoid too much dispersion. In 1970 225 priests worked in 67 pastoral posts. After the Church had obtained the rights of property (1971) in the Regained Territories, regular religious houses were erected in bigger parishes. On the grounds of the parochial pastoral care at that time, two new Salesian inspectorates were founded. The fall of communism (1989) in Poland made it possible for Salesians to organize educative-formative centres in the Western Territories.Pozycja Salezjanie w Kutnie-Woźniakowie (1938-1998) jako odpowiedź na zapotrzebowania inspektorii św. Stanisława KostkiPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 2000)Pozycja Salezjanie w Lutomiersku wczoraj a dziśPietrzykowski, Jan (Wyższe Seminaria Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego, 1996)