Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2014, Tom 67, nr 1

Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/40082

Przeglądaj

Przeglądaj Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2014, Tom 67, nr 1 wg Data wydania

Przejdź do miejsca w indeksie
Teraz wyświetlane 1 - 7 z 7
  • Miniatura
    Pozycja
    Egzystencjalna lektura Biblii w tomiku „Doświadczanie ziemi” ks. Janusza Stanisława Pasierba
    Kranicki, Krzysztof (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)
    Celem artykułu jest przedstawienie poezji jako egzystencjalnej interpretacji Biblii. Za ilustrację tematu posłużył tomik ks. Janusza Stanisława Pasierba (1929–1993) pt. Doświadczenie ziemi. Tekst jest przyczynkiem do badań literatury jako locus theologicus.
  • Miniatura
    Pozycja
  • Miniatura
    Pozycja
    Czy można wypełnić dwa obowiązki podczas jednej Mszy Świętej?
    Kroczek, Piotr (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)
    Problem tego artykułu może być zawarty pytaniu: czy wierny może wypełnić dwa obowiązki uczestniczenia we mszy świętej podczas jednej mszy świętej? Regulacje prawne, które mają zastosowanie przy udzieleniu odpowiedzi na to pytanie to głównie kan. 1247 i kan. 1248 § 1 z KPK 1983. Rozwiązując wskazany problem należy podać wykładnię tych przepisów. Wniosek z rozważań jest następujący: chociaż prawo pozwala na udzielenie dwóch całkowicie odmiennych odpowiedzi na powyższe pytanie badawcze, to z praktycznego i pastoralnego punktu widzenia, tylko jedna odpowiedź powinna być udzielona przez kompetentną władzę kościelną. Byłoby wskazane, gdyby to biskup diecezjalny jasno ogłosił, jaka norma obowiązuje w diecezji w tej sprawie. Wierni mają prawo wiedzieć, jakiego zachowania się od nich oczekuje.
  • Miniatura
    Pozycja
    Szamgar, syn Anata, w „Dawnych Dziejach Izraela” Józefa Flawiusza
    Toboła, Łukasz (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)
    Biblijna wzmianka o Szamgarze, synu Anata (Sdz 3, 31), intryguje swą zwięzłością. Uwagę przykuwa brak użycia terminów „sędzia” i „wybawca” w odniesieniu do osoby Szamgara oraz nieobecność formuł powołania na urząd przez Jahwe towarzyszących innym sędziom Izraela. W wyjaśnieniu tej lakoniczności może pomoc tradycja poświadczona przez Józefa Flawiusza (Dawne dzieje Izraela, 5, 197), który pisze, że „Sanagaros, Anata syn, został wybrany, aby rządzić, w pierwszym roku rządów stracił życie”. Użyte przez Józefa Flawiusza wyrażenie αἱρεθεὶς ἄρχειν („będąc wybrany zarządcą”), dla którego brak bezpośredniego odpowiednika w obecnej postaci tekstu Sdz 3, 31, może być przekładem hebrajskiego leksemu הבקר zinterpretowanego przez starożytnego historyka nie jako określenie oręża, którym walczył Szamgar (םלםד הבקר – „grządziel bydlęca”), lecz jako należący do kolejnego stychu, odrębny termin – imiesłów bierny הבֻקִַר z rdzenia בקר w znaczeniu „doglądać, nadzorować”, poświadczony w tekstach z Qumran, gdzie pojawia się słowo םבקר („nadzorca, zarządca”). Zgodnie z interpretacją sugerowaną przez Józefa Flawiusza problematyczny fragment wersetu Sdz 3, 31 można zatem wokalizować i tłumaczyć w następujący sposób: „został wybrany rządcą [הבֻקְַר] i również on uratował Izraela”.
  • Miniatura
    Pozycja
  • Miniatura
    Pozycja
    XI Międzynarodowe Sympozjum Liturgiczne (Bose, 31 maja–2 czerwca 2013)
    Mieczkowski, Janusz; Superson, Jarosław A. (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)
  • Miniatura
    Pozycja
    Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana: nowe święto dla Polski
    Ostrowski, Dominik; Kopacz, Iwona; Zięba, Tomasz (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)
    W 2013 r. do kalendarza diecezji polskich zostało wprowadzone święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. W omówieniu historii i tekstów liturgicznych na święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana, autorzy podjęli się obszernej analizy liturgicznej, przedstawiając tło historyczne i kontekst teologiczny tekstów liturgicznych nowego święta. Wychodząc od ukazania zarysu historii i okoliczności wprowadzenia święta, a dochodząc do prezentacji Martyrologium, przedstawiają analizę tekstów formularza Mszy świętej, podejmują się pierwszej próby teologicznej lektury czytań mszalnych. Ukazują teologiczne wnioski analitycznej lektury tekstów Liturgii Godzin. Prowadzonym analizom towarzyszą krótkie próby syntezy teologicznej i liturgicznej. Opracowanie jest pierwszą kompletną prezentacją treści euchologicznych nowego święta, niekiedy zatem zaledwie otwiera wątki dyskusyjne, jednakże w sposób jednoznaczny ukazuje podstawowe prawdy teologiczne święta. Centralnym tematem jest kapłaństwo Chrystusa przewyższające kapłaństwo Starego Testamentu. Kapłaństwo Chrystusa jest jedynym prawdziwym kapłaństwem, w którym z kolei na sposób sakramentalny szczególnie uczestniczą szafarze wyświęceni. Kapłaństwo urzędowe się równorzędnym tematem święta, bo właśnie modlitwa za kapłanów stanowi główną motywację wprowadzenia święta do kalendarzy Kościołów lokalnych.