Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2014, Tom 67, nr 1
Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/40082
Przeglądaj
Przeglądaj Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2014, Tom 67, nr 1 wg Temat "Biblia"
Teraz wyświetlane 1 - 4 z 4
- Wyników na stronę
- Opcje sortowania
Pozycja Egzystencjalna lektura Biblii w tomiku „Doświadczanie ziemi” ks. Janusza Stanisława PasierbaKranicki, Krzysztof (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)Celem artykułu jest przedstawienie poezji jako egzystencjalnej interpretacji Biblii. Za ilustrację tematu posłużył tomik ks. Janusza Stanisława Pasierba (1929–1993) pt. Doświadczenie ziemi. Tekst jest przyczynkiem do badań literatury jako locus theologicus.Pozycja Pozycja Stanisław Hałas SCJ, Biblijne słownictwo miłości i miłosierdzia na zderzeniu kultur. Określenia hebrajskie i ich greckie odpowiedniki, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, Kraków 2011, 297 s. (Wydział Teologiczny. Studia, 18)Dąbek, Tomasz Maria (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)Pozycja Szamgar, syn Anata, w „Dawnych Dziejach Izraela” Józefa FlawiuszaToboła, Łukasz (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2014)Biblijna wzmianka o Szamgarze, synu Anata (Sdz 3, 31), intryguje swą zwięzłością. Uwagę przykuwa brak użycia terminów „sędzia” i „wybawca” w odniesieniu do osoby Szamgara oraz nieobecność formuł powołania na urząd przez Jahwe towarzyszących innym sędziom Izraela. W wyjaśnieniu tej lakoniczności może pomoc tradycja poświadczona przez Józefa Flawiusza (Dawne dzieje Izraela, 5, 197), który pisze, że „Sanagaros, Anata syn, został wybrany, aby rządzić, w pierwszym roku rządów stracił życie”. Użyte przez Józefa Flawiusza wyrażenie αἱρεθεὶς ἄρχειν („będąc wybrany zarządcą”), dla którego brak bezpośredniego odpowiednika w obecnej postaci tekstu Sdz 3, 31, może być przekładem hebrajskiego leksemu הבקר zinterpretowanego przez starożytnego historyka nie jako określenie oręża, którym walczył Szamgar (םלםד הבקר – „grządziel bydlęca”), lecz jako należący do kolejnego stychu, odrębny termin – imiesłów bierny הבֻקִַר z rdzenia בקר w znaczeniu „doglądać, nadzorować”, poświadczony w tekstach z Qumran, gdzie pojawia się słowo םבקר („nadzorca, zarządca”). Zgodnie z interpretacją sugerowaną przez Józefa Flawiusza problematyczny fragment wersetu Sdz 3, 31 można zatem wokalizować i tłumaczyć w następujący sposób: „został wybrany rządcą [הבֻקְַר] i również on uratował Izraela”.