Gronowski, Dariusz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2017)
Zaprezentowany fragment Księgi Izajasza jest dość złożony, biorąc pod uwagę wszystkie kryteria egzegetyczne; co więcej, jego interpretacja wciąż pozostaje jakby kwestią otwartą. Śledząc tekst Iz 1, 1-17, można bez trudu odczytać zapewnienie o zbawieniu, które jest nie tylko przedmiotem zachęty, ale także przestróg i upomnień. Struktura tekstu ma charakter dialogu pomiędzy prorokiem a królem, de facto będącego echem pewnych faktów historycznych. Prorockie zapowiedzi nawołujące do postawy ufności wobec Bożych obietnic, zderzają się jednak z czysto ludzkim myśleniem i realizacją „własnej” wolności opartej na doraźnych wyborach politycznych i społecznych. Stąd też ów fragment Księgi Izajasza ukazuje napięcie pomiędzy ludzką wolą a zbawczym planem Boga.
