Dissertationes Paulinorum, 2021, Tom 30
Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/41513
Przeglądaj
Ostatnie zgłoszenia
Teraz wyświetlane 1 - 12 z 12
Pozycja Religious Profession as Sacramentals Impressing CharacterZielinski, Casimir (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Życie zakonne jest tajemnicą Kościoła. Z samej natury życia zakonnego wynika, że nie ma ono charakteru ani typowo „świeckiego”, ani wyłącznie „duchowego”. Zrodziło się dość wcześnie w historii Kościoła. Było motywowane albo pragnieniem chwały męczeństwa, albo pragnieniem „poważnego” potraktowania życia chrześcijańskiego, gdyż funkcjonowało ono w ramach religii państwowej, której wyznawcy nie zawsze odznaczali się gorliwością. Życie monastyczne rozwinęło się na pustyniach Egiptu wraz z pojawieniem się pustelników. Z czasem zaczęli oni łączyć się w społeczności, które przyjmowały specjalne zasady życia oraz zwierzchnictwo przełożonych. Ten sposób funkcjonowania wspólnot monastycznych utrzymał się aż do „rewolucji” przeprowadzonej przez zakony żebracze. W XII wieku profesja przekształciła się w profesję trzech rad ewangelicznych: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, która aż do powstania jezuitów miała charakter uroczysty i wieczysty. Św. Ignacy Loyola wprowadził pojęcie prostych ślubów odnawialnych i jeszcze bardziej oddalił profesję zakonną od jej monastycznych korzeni. Natomiast Leon XIII ustanowił okres odnawialnych ślubów prostych (co najmniej trzyletni) dla wszystkich zakonników po nowicjacie, a przed ślubami wieczystymi. Profesja zakonna – chociaż nie ma sakramentalnej natury – jest środkiem do prowadzenia doskonalszego życia chrześcijańskiego. Profesję zakonną w pewnym zakresie można porównać do chrztu – tak jak ten sakrament jest bramą Kościoła, tak profesja stanowi „bramę” życia zakonnego. Kościół będący Mistycznym Ciałem Chrystusa kontynuuje Jego boską i ludzką działalność na ziemi. Ta aktywność wyraża się w świętych obrzędach, które Ojcowie nazywali misteriami (gr. μυστήρια). Życie zakonne przez bardzo długi czas było postrzegane jako jedna z tych tajemnic. Tertulian przetłumaczył μυστήριον na łacińskie sacramentum, co znaczeniowo kojarzy się z przysięgą wojskową składaną przez rzymskich żołnierzy. Św. Augustyn twierdził, że niektóre sakramenty pozostawiają na odbiorcy trwały ślad, podobnie jak pieczęć wojskowa. Można powiedzieć, że mnisi złożyli sacramentum do walki w armii Chrystusa i zostali zapieczętowani w Jego służbie przez profesję. Po usystematyzowaniu teologii sakramentów profesja zakonna została wykluczona z listy siedmiu sakramentów. Po Soborze Watykańskim II Kościół powrócił do szerszego rozumienia sakramentalności. Konsekracja lub stałe błogosławieństwo osób dla określonych posług lub funkcji istnieje jako kategoria sakramentaliów. Podobnie jak posługa akolity lub błogosławieństwo opata są przyjmowane na stałe, tak samo jest ze ślubami zakonnymi. Znak profesji uroczystej trwa, podobnie jak konsekracja kościoła czy ołtarza. Profesja wieczysta jako taka może być zatem postrzegana jako sakramentale (sacramentalium) o charakterze trwałym.Pozycja Problem etycznej odpowiedzialności za słowa w kulturze i sztuceWybraniak, Ireneusz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja Wokół życia i dzieła Księdza Janusza Mariańskiego. Biografia z socjologią w tle (1940-2020), red. Stanisław Fel, Mariusz Zemło, Wydawnictwo KUL, Lublin 2020, 658 stron (ISBN 978-83-8061-808-4).Mazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja „Gloria” z Mszy wielkanocnej „Lux et origo”Pluta, Benedykt (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja [O.] Jan Mazur OSPPE, Religia i polityka. Dylematy współobecności, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2020, 124 strony (ISBN 978-83-8085-980-7).Mariański, Janusz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja Polityka jako sztuka realizacji dobra wspólnegoMazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)This text is a reflection on the concept of politics. The emphasis was placed on politics defined in the ethical aspect. In this approach, politics can be identified not much as „the art of governing” but as „the ethics of governing” or „the art of implementing the common good”. The author tries to convince the reader that any genuine politics should respect a human person. This means that politics is „for man” rather than of „man for politics”.Pozycja Karolina Kalinowska, Boży płomień. Błogosławiony Euzebiusz z Ostrzychomia, Wydawnictwo Paulinianum, Jasna Góra 2020, 222 strony (ISBN 978-83-66050-66-2).Prus, Grzegorz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja Irene Heise, Digitalisierung und Glauben. RESET: Im digitalen Alltag den Glauben neu entdecken. Handbuch für die pastorale Praxis [Digitalizacja i wiara. RESET: Odkryj na nowo wiarę w cyfrowej codzienności. Podręcznik praktyki duszpasterskiej], Herausgeber: Heise, I, Wien 2020, 253 strony (ISBN 978-3-9503948-2-5).Ćmiel, Henryk (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja O. Michał Tadeusz Handzel OSPPE, Teoria poznania samego siebie Hryhorija Sawycza Skoworody. Studium historyczno-filozoficzne, Wydawnictwo THEOS-LOGOS, Inicjatywa Ewangelizacyjna WEJDŹMY NA SZCZYT, Głogów-Kraków 2019, 200 stron (ISBN 978- 83-947280-1-4; 978-83-66050-49-5).Mazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja Pojęcie „brat” w okresie prześladowań chrześcijanDegórski, Bazyli (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Pozycja Breve storia del ritrovamento e dell’edizione della “Regula” di EugippioDegórski, Bazyli (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)Artykuł w zwięzły sposób przedstawia dzieje odnalezienia przez o. Adalberta de Vogüé O.S.B. „Reguły” Eugipiusza oraz jej pierwszego i jak dotąd jedynego wydania krytycznego (por. Eugippius, Regula, in Eugipii Regula, CSEL 87, ed. F. Villegas – A. de Vogüé, Vindobonae 1976). Przed odnalezieniem „Reguły” wiedziano o jej istnieniu na podstawie świadectwa św. Izydora z Sewilli (por. De viris illustribus 26, 34). Tekst tej „Reguły” uważano jednak za zaginiony. W 1953 roku H. Vanderhoven, F. Masai i P.B. Corbett przygotowali wydanie dyplomatyczne (dokładnie odtwarzające wersję oryginalną) dwóch kodeksów rękopiśmiennych Parisinus Latinus 12205 i Parisinus Latinus 12634, które zawierały tekst anonimowej Regula Magistri. Przygotowując dwadzieścia lat później wydanie krytyczne tejże Regula Magistri, o. Adalbert de Vogüé zauważył, iż kodeks rękopiśmienny Parisinus Latinus 12643 oprócz „Reguły Mistrza” zawiera także antologię tekstów monastycznych ułożonych w postaci prawdziwej reguły mniszej. Badając dokładnie te teksty, o. Adalbert de Vogüé wykazał, że tworzą one właśnie ową „Regułę” Eugipiusza, którą uważano za zaginioną.Pozycja Konstytucje Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika zatwierdzone i potwierdzone przez Jego Świątobliwość Papieża Urbana VIII. Rzym, Drukarnia Francesco Monety, 1644, tłum. z łac. Agnieszka Caba, Wydawnictwo Paulinianum, Jasna Góra 2019, 177 stron (ISBN 978-83-66050-46-4).Prus, Grzegorz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2021)