Roczniki Teologiczne, 2017, T. 64, nr 12
Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/21967
Przeglądaj
Ostatnie zgłoszenia
Pozycja Głoszenie kazań odpustowychTwardy, Jan (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Refleksja na temat kazań i homilii odpustowych jest mało rozwinięta w polskiej homiletyce. Dostrzegając potrzebę w tej dziedzinie, autor wskazał najpierw na dotychczasową teorię tych kazań, a następnie uwydatnił ich doniosłość, treść i formę oraz podkreślił znaczenie starannego przygotowania każdej jednostki kaznodziejskiej. W głoszeniu kazań odpustowych pomocne będą także wskazania dotyczące przemówień kierowanych do licznie zgromadzonych słuchaczy, do rzesz lub tłumów. Kaznodzieje odpustowi powinni czerpać z homiletycznych wskazań na temat kazań o Bogu w Trójcy Jedynym, Chrystusie, Maryi, aniołach i świętych. Celowa jest także analiza drukowanych lub nagrywanych kazań odpustowych, aby można było poznawać kierunki przemian w tym rodzaju kościelnej posługi słowa.Pozycja Blaski i cienie współczesnej ewangelizacji na przykładzie Szkoły Ewangelizacji św. AndrzejaSpyra, Piotr (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)W ostatnich dziesięcioleciach pojawiło się w Kościele wiele wspólnot, które wpisują się w szeroko rozumiany nurt nowej ewangelizacji. Jedną z nich jest Szkoła Ewangelizacji św. Andrzeja, której charyzmatem jest formacja nowych ewangelizatorów dla nowej ewangelizacji. W poniższym opracowaniu autor analizuje program formacyjny tej wspólnoty pod kątem zgodności ze współczesnym nauczaniem Kościoła o ewangelizacji. Wylicza najważniejsze atuty działalności SNE i pokazuje jak ta wspólnota w praktyczny sposób realizuje wytyczne Magisterium odnośnie do nowej ewangelizacji. Pokazuje również, że program formacyjny zawiera szereg braków i sprzeczności, co przekłada się na liczne błędy i nadużycia, zwłaszcza w dziedzinie liturgii.Pozycja Radość niedzieli „Laetare”. W kierunku pogłębionej interpretacji antyfony „Laetare Jerusalem”Ostrowski, Dominik (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Antyfona „Laetare Ierusalem” stała się znakiem rozpoznawczym IV Niedzieli Wielkiego Postu, niedzieli „Laetare”. Powszechnie mówi się, że tytuł „Laetare” wyraża radosny charakter dnia, dodatkowo podkreślony różowym kolorem szat liturgicznych. Tymczasem teksty liturgii nie ukazują tematu radości i nie sprawiają wrażenia, że jest on kluczowy. Rodzą się zatem pytania, czy nazwa „niedziela Laetare” nie jest jedynie reminiscencją starej liturgii, i czy antyfona „Laetare Ierusalem” nie straciła na ważności? Przedmiotem niniejszego studium jest próba pogłębionego odczytania antyfonalnego wezwania „Laetare Ierusalem” z wyodrębnieniem ciekawych wątków teologicznych, które mogą być przydatne także w nowym kontekście liturgicznym, w jakim antyfona się znalazła: wątek Miasta Świętego Jeruzalem, wątek królewski oraz dodatkowe wątki złota, złotej róży i koloru różowego.Pozycja Liturgiczno-sakralne źródła inspiracji dla homilii prawosławnejOliynyk, Andriy (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)W tradycji prawosławnej głoszenie słowa Bożego jest powiązane z czynnościami liturgicznymi, a w związku z tym z przestrzenią sakralną. Homilia, która jest głoszona podczas sprawowania Boskiej Liturgii, jest w pełni aktem sakramentalnym. Jego celem jest dokonanie przemiany w życiu człowieka dzięki doświadczeniu sacrum. W artykule zostało omówione zagadnienie symbiozy liturgii i homilii w tradycji prawosławnej. W zaprezentowanej refleksji teologicznopastoralnej wskazano ich wzajemne wpływy. Nadrzędnym celem artykułu jest odpowiedź na pytanie: jak kontekst liturgiczno-sakralny może stać się dla kaznodziei źródłem odnowy treści głoszonego słowa.Pozycja Sprawozdanie z działalności naukowo-dydaktycznej Instytutu Liturgiki i Homiletyki KUL w roku akademickim 2016/2017Megger, Andrzej (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Pozycja A Handbook for Catholic Preaching, gen. ed. Edward Foley, ass. eds. Catherine Vincie and Richard Fragomeni, The Liturgical Press, Collegeville, Minnesota 2016, pp. 318. ISBN 9780814663165.Malewicz, Remigiusz (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Pozycja Odnowione misje ludowe narzędziem nowej ewangelizacjiMakowski, Andrzej (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Misje ludowe istnieją w działalności Kościoła od niemal 500 lat. Wprowadzone przez Sobór Trydencki są fenomenem dynamicznego odnowienia życia duszpasterskiego. Przez wieki, od samego początku jak się pojawiły, stały się na całym świecie jedną z cech odnowy wiary w Kościele katolickim. Również w obecnej dobie nowej ewangelizacji misje ludowe stanowią niezastąpiony środek okresowej odnowy życia chrześcijańskiego (CT 47). W artykule ukazane są kierunki odnowy misji ludowych w duchu nowej ewangelizacji. Odnowione misje, tak jak przed wiekami, tak i teraz służą duszpasterstwu zwyczajnemu. Są pomocą w realizacji inicjatyw duszpasterskich Kościoła powszechnego, zarówno na poziomie narodowym, jak i lokalnym.Pozycja 500 Jahre Reformation. Die Rechtfertigungslehre heute. Teil 1: Individuelle AspekteKriegstein von, Matthias (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)The doctrine of justification is the core element of the Reformation in the 16. century. The article hints to the origin of this doctrine and gives an interpretation of individual aspects for our time. Luther articulated own for the medieval times typical fears, which were connected to the power of the Church. He put against it the grace of God, who justifies the sinner out of faith without works of the law. The doctrine of justification nowadays does not split Christian churches any longer. Secular thinking, die huge variety of religions and immense social injustices seems to contradict a meaningful understanding of God and the doctrine of justification as well. But this doctrine is obviously related to and based on fundamental aspects of human life. And the Christian faith offers a world-view, which tolerates the ambivalences and encourages to life. Forgiveness and acception between human beings and of a person to herself or himself are experiences, which are integrated in the Christian tradition of the doctrine of justification. Its individualistic restriction and abstract interpretation have been heavily criticised. If the social aspects are also unconsidered, the justification can strengthen human beings and enhance solidarity.Pozycja Sprawozdanie z konferencji naukowej pt. „Liturgia i nowa ewangelizacja”. Lublin, 8-9 czerwca 2017 rokuKlementowicz, Michał (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Pozycja Spójność tekstu jako warunek poprawnej homiliiKlementowicz, Michał (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Homilia, jako rodzaj tekstu, powinna spełniać określone wymogi formalne. Jednym z istotnych jest kwestia spójności struktury. Spójność homilii można rozpatrywać w wymiarze: koherencji (spójności semantycznej) oraz kohezji (spójności strukturalnej). Spójność semantyczna obecna jest przede wszystkim we właściwie skonstruowanym oraz rozwijanym temacie. Dotyczy również jedności nadawcy i odbiorcy tekstu. Spójność linearna odnosi się do m.in. właściwego powiązania zdań, zachowania proporcji struktury, jak również używania właściwych operatorów metajęzykowych, które pozwalają na właściwe powiązanie elementów tekstu. Zachowanie spójności homilii służyć ma bardziej efektywnemu komunikowaniu znaczeń w ramach homilijnego actio.Pozycja Benignitas pastoralis in the Proclamation of the Word of GodHajduk, Ryszard (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Pope Francis addresses to the whole Church the appeal for pastoral conversion, involving the proclamation of the Gospel to all people yearning for the kindness and sensitivity of the Saviour. In the teaching of the Bishop of Rome, benignitas pastoralis plays an important role as a spirit of mercy and gentleness accompanying pastoral concern for sinners – the weak, the suffering and despairing. Pastoral gentleness should also shape the ministry of the word which continued to play a significant function in the saving mission of the Church. Because benignitas pastoralis was most fully expressed in the Incarnation of the Son of God, Jesus Christ and His earthly activity, it is why the task of preachers of the word of God is to prolong the mission of the Saviour, showing people the gentle and merciful face of God, bending solicitously over human weakness and proclaiming the message of salvation in a simple and comprehensible language. The presence of benignitas pastoralis in preaching makes it possible to reach the audience with the Gospel, discovering the true face of a merciful God, and find in His word a source of strength needed for their spiritual growth. So executed, the ministry of the word is opposed to Pelagianism, rigorism and permissiveness, because it points to the “primacy” of God’s love which thus enables man to achieve the ideal of holiness according to the ideal of the Gospel.Pozycja Misterium Wcielenia w przepowiadaniu homilijnym. Studium na podstawie lekcjonarza Uroczystości Narodzenia PańskiegoDyk, Stanisław (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Uroczystość Narodzenia Pańskiego zawiera cztery formuły celebracji misterium Wcielenia. Poprzez swoiste teologiczne crescendo teksty Lekcjonarza prowadzą wspólnotę do wnętrza tego misterium, aby odkrywać jego znaczenie. Czytania Lekcjonarza uwzględniają kierunek interpretacji misterium Wcielenia właściwy zarówno dla chrystologii oddolnej, jak i odgórnej. W przepowiadaniu homilijnym dowartościować należy jednak bardziej ujęcie oddolne właściwe dla chrystologii dynamicznej, funkcjonalnej. Homilia tej celebracji winna prowadzić wiernych do kontemplacji Boga, który w Jezusie Chrystusie przybywa na spotkanie człowieka, wciela się w jego historię, solidaryzuje się z nim. W ten sposób przywraca ludzkiej egzystencji transcendentny wymiar. Poprzez aktualizację misterium Wcielenia w liturgii Ojciec, w mocy Ducha, umożliwia człowiekowi zjednoczenie z Jego Synem po to, aby mógł on odtworzyć w sobie pierwotne podobieństwo do Boga zniekształcone przez grzech pierworodny. Homilia ma także ukazać, jak misterium to znajduje swoje przedłużenie w życiu wierzących poprzez realizację stylu Jezusowej egzystencji objawionej w pokorze Wcielenia oraz w ubóstwie narodzin w betlejemskiej szopie.Pozycja Ks. Edward Wasilewski, ABC dobrego przygotowania homilii, Wydawnictwo Biblos, Tarnów 2017, ss. 102. ISBN 9788737935262.Drączkowski, Franciszek (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Pozycja Zwiastowanie Słowa Bożego w świetle dokumentów Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RPChrzanowski, Damian (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP, nawiązując do tradycji starożytnego Kościoła chrześcijańskiego oraz Reformacji, podkreśla znaczenie zwiastowania Słowa Bożego. Potwierdzenie tego znajdziemy w aktualnych dokumentach wypracowanych przez Synod Kościoła. Dokumenty Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP skupiły się przede wszystkim na: istocie zwiastowania, przygotowaniu kandydatów do zwiastowania, obowiązkach i zadaniach ewangelickich duchownych oraz treści zwiastowania. Wskazane tematy mogą stanowić merytoryczną podstawę dalszego rozwoju homiletyki ewangelickiej, ale również katolickiej homiletyki formalnej czy szczegółowej.Pozycja Sprawozdanie z konferencji naukowej pt. „Ekumeniczna szkoła słowa Bożego”, Lublin, 18 maja 2017 rokuChrzanowski, Damian (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Pozycja Bibliodrama w głoszeniu Słowa BożegoChaim, Władysław (Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2017)Artykuł przypomina najpierw podstawowe informacje na temat bibliodramy oraz jej zastosowań, a następnie przedstawia możliwości zastosowania bibliodramy w kaznodziejstwie; w ramach kazania (homilii), podczas rekolekcji dla małych grup oraz w koncepcji homiletyki kinestetycznej. Na końcu podkreśla użyteczność bibliodramy dla współczesnej ewangelizacji.