Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2020, Tom 73, nr 1

Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/40312

Przeglądaj

Ostatnie zgłoszenia

Teraz wyświetlane 1 - 3 z 3
  • Miniatura
    Pozycja
    Φιλαργυρία – czy jedyny korzeń wszelkiego zła? Analiza 1 Tm 6, 10a
    Tomczyk, Dominik (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2020)
    Autor artykułu przedstawia analizę fragmentu 1 Listu do Tymoteusza 6, 10a i odpowiada na podstawowe pytanie, czy miłość pieniędzy (φιλαργυρία) jest rzeczywiście jedynym korzeniem wszelkiego zła? Autor analizuje relację Pawła Apostoła do filozofii stoików w kontekście określenia αὐτάρκεια. Następnie przedstawia słowo φιλαργυρία od strony semantycznej. Omawia po kolei kluczowe słowa tekstu: „korzeń” (ῥίζα), „wszelkie zło” (πάντον τῶν κακῶν) oraz „miłość pieniędzy” (φιλαργυρία). Brak rodzajnika określonego (ἡ) przy słowie „korzeń” (ῥίζα) sprawia, że należy traktować je jakościowo. Tym samym ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία należy rozumieć następująco: (u)miłowanie pieniędzy nie jest jedynym korzeniem wszelkiego zła, ale jednym z wielu innych.
  • Miniatura
    Pozycja
    Biblia i kultura literacka epoki nowożytnej. Rozmowa Wojciecha Kordyzona z Mirosławą Hanusiewicz Lavallee i Pawłem Stępniem
    Hanusiewicz-Lavallee, Mirosława; Stępień, Paweł; Kordyzon, Wojciech (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2020)
  • Miniatura
    Pozycja
    Kilka spostrzeżeń dotyczących genealogii królów izraelskich i judzkich
    Mucha, Paweł M. (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2020)
    Genealogia królów Izraela i Judy (dynastii Dawidowej) jest wynikiem zamierzonej kompozycji autora biblijnego. Królowie mieli być przeciwieństwami patriarchów. Szczególne znaczenie mieli Henoch, siódmy patriarcha, i Noe, dziesiąty patriarcha. Pierwszy był sprawiedliwy i dlatego został wzięty do nieba; drugi uratował rodzaj ludzki w czasie potopu. Manasses i Jeroboam II byli niegodziwi, są więc przeciwieństwem Henocha i dlatego zostali umieszczeni na siódmym miejscu od końca w wykazie królów. Jehu i Jotam uratowali odpowiednio Izrael i Judę, są więc antytypami Noego i dlatego zostali umieszczeni na dziesiątym miejscu od końca w listach królów. Co więcej, ze względu na liczbę patriarchów genealogie królów izraelskich i judzkich miały liczyć 22 władców każda. Niektórzy królowie mogli więc zostać dodani lub opuszczeni. Dlatego genealogia władców nie odzwierciedla rzeczywistej sukcesji. To jest główna przyczyna wielu trudności w ustaleniu chronologii królów Izraela i Judy.