Uniwersalizm w rozumieniu Leszka Kołakowskiego a idea olimpizmu

Abstract

Artykuł analizuje koncepcję uniwersalizmu Leszka Kołakowskiego w odniesieniu do idei olimpizmu. Podejmuje pytanie, czy wartości olimpijskie mogą być rozumiane jako element kultury uniwersalnej. Zastosowano podejście filozoficzne i historyczno-porównawcze, ukazując rozwój igrzysk od starożytności, gdzie udział ograniczony był do wolnych Greków, po czasy nowożytne, kształtowane przez wizję Pierre’a de Coubertina, opartą na demokracji, równości i inkluzyjności. Pomimo wyzwań, takich jak kolonializm, rasizm czy wpływ polityki i biznesu, igrzyska sprzyjały wymianie kulturowej, współpracy i budowaniu jedności między narodami. Wnioski wskazują, że olimpizm – podobnie jak uniwersalizm w ujęciu Kołakowskiego – pozostaje projektem niedokończonym (in statu viae), a jego otwartość, zakorzeniona w poszanowaniu godności osoby ludzkiej i praw człowieka, pozwala mu nadal inspirować do pokoju i pojednania ponad granicami kulturowymi.Abstract The article examines Leszek Kołakowski’s concept of universalism in relation to the idea of Olympism. It addresses the question of whether Olympic values can be understood as part of a universal culture. Using a philosophical and historical-comparative approach, it traces the development of the Olympic Games from antiquity, where participation was limited to free Greek men, to the modern era shaped by Pierre de Coubertin’s vision of democracy, equality, and inclusivity. Despite challenges such as colonialism, racism, and the influence of politics and business, the Games have promoted cultural exchange, cooperation, and unity among nations. The study concludes that Olympism, like Kołakowski’s universalism, remains an unfinished project (in statu viae). However, its openness, grounded in human dignity and human rights, allows it to inspire peace and reconciliation across cultural boundaries.