Towards Resilience in Social Sciences – from Psychology tto Social Pedagogy

Abstract

In the view of recent social sciences, the concept of resilience is associated primarily with positive adaptation regarding people exposed to various adversities and traumatic events for both children and adults. The majority of researchers ultimately agree on the coexistence of several factors affecting the disruption of an individual’s functioning, illness or social maladaptation. With reference to social pedagogy, the category of resilience being not only psychological, finds comprehensive application to human and social life, including social problems, social exclusion and threats regarding family, school and education environment, and, finally, assistance in development processes and education of adults and the elderly. The aim of the article is to point out the indicated aspects.

W najnowszych ujęciach nauk społecznych pojęcie resilience kojarzone jest przede wszystkim z pozytywną adaptacją dotyczącą osób narażonych na różne przeciwności losu i traumatyczne wydarzenia, zarówno w odniesieniu do dzieci, jak i dorosłych. Większość badaczy zgadza się ostatecznie co do współistnienia kilku czynników wpływających na zaburzenie funkcjonowania jednostki, chorobę czy nieprzystosowanie społeczne. W odniesieniu do pedagogiki społecznej kategoria resilience, będąc nie tylko psychologiczna, znajduje wszechstronne zastosowanie w życiu człowieka i społeczeństwa, w tym w problemach społecznych, wykluczeniu i zagrożeniach społecznych dotyczących środowiska rodzinnego, szkolnego i edukacyjnego, wreszcie w procesach rozwojowych i edukacji osób dorosłych i starszych. Artykuł jest jedynie próbą zwrócenia uwagi na wskazane aspekty.