Tytuł kościoła. Refleksja kanonistyczno-liturgiczna
Ładowanie...
Data
2024
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego
Abstrakt
This article deals with the title of a church from a canonical-liturgical point of view. The custom of giving churches a title dates back to Christian antiquity. From the fourth century onwards, when consecrating churches, they were given a special title, thereby placing them under the special protection of some saint or the Saviour himself. The ecclesiastical legislator attaching great importance to the title of a church stipulates that “every church should have a title which, after the consecration of the church, cannot be changed”. Churches may have as their title the Blessed Trinity, Jesus Christ, the Holy Spirit, the Blessed Virgin Mary, the Angels, the Saint. Without the approval of the Holy See, a church may not be given the title of a blessed whose celebration is not yet legally recorded in the diocesan calendar. In certain situations, however, the title of a church may be changed, with the consent of the Holy See. Also, when merging and abolishing parishes, the new parish may have a different title from the parish church.
Artykuł dotyczy tytułu kościoła z punktu widzenia kanoniczno-liturgicznego. Zwyczaj nadawania kościołom tytułu ma swój początek już w chrześcijańskiej starożytności. Od IV w. poświęcając kościoły, nadawano im specjalny tytuł, tym samym oddając je pod szczególną opiekę jakiegoś świętego lub samego Zbawiciela. Prawodawca kościelny, przywiązując dużą wagę do tytułu kościoła, stanowi, że „każdy kościół powinien mieć swój tytuł, który po dokonaniu poświęcenia kościoła nie może być zmieniony”. Kościoły mogą mieć za tytuł Najświętszą Trójcę, Jezusa Chrystusa, Ducha Świętego, Najświętszą Maryję Pannę, Aniołów, świętego. Bez zgody Stolicy Apostolskiej nie wolno nadawać kościołowi tytułu błogosławionego, którego obchód nie jest jeszcze wpisany prawnie do kalendarza diecezjalnego. W niektórych sytuacjach jednak tytuł kościoła może być zmieniony za zgodą Stolicy Apostolskiej. Także przy łączeniu i znoszeniu parafii nowa parafia może mieć inny tytuł niż kościół parafialny.
Artykuł dotyczy tytułu kościoła z punktu widzenia kanoniczno-liturgicznego. Zwyczaj nadawania kościołom tytułu ma swój początek już w chrześcijańskiej starożytności. Od IV w. poświęcając kościoły, nadawano im specjalny tytuł, tym samym oddając je pod szczególną opiekę jakiegoś świętego lub samego Zbawiciela. Prawodawca kościelny, przywiązując dużą wagę do tytułu kościoła, stanowi, że „każdy kościół powinien mieć swój tytuł, który po dokonaniu poświęcenia kościoła nie może być zmieniony”. Kościoły mogą mieć za tytuł Najświętszą Trójcę, Jezusa Chrystusa, Ducha Świętego, Najświętszą Maryję Pannę, Aniołów, świętego. Bez zgody Stolicy Apostolskiej nie wolno nadawać kościołowi tytułu błogosławionego, którego obchód nie jest jeszcze wpisany prawnie do kalendarza diecezjalnego. W niektórych sytuacjach jednak tytuł kościoła może być zmieniony za zgodą Stolicy Apostolskiej. Także przy łączeniu i znoszeniu parafii nowa parafia może mieć inny tytuł niż kościół parafialny.
Opis
Słowa kluczowe
teologia, theology, liturgika, liturgics, prawo kanoniczne, canon law, kościoły, dedykacja, tytuł, święty, biskupi, churches, dedication, title, saint, bishops, dedykacja kościoła, konsekracja, konsekracja kościoła, consecration, consecration of the church
Cytowanie
Liturgia Sacra, 2024, R. 30, nr 2 (64), s. 99-114.
Licencja
CC-BY-NC-SA - Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Na tych samych warunkach