Mnemohistory of Exodus and Apocalyptic in Paul’s Picture of Christians’ New Existential Condition in the Epistle to the Galatians

Abstract

It seems unquestionable today that the tradition of the exodus recurrently appears in the form of reminiscences, or theological reflection in some books of the OT, however, there are numerous hypotheses that this motive could have also been used in NT texts. In the present article, the author formulates a hypothesis that St. Paul in his Letter to the Galatians uses in the mnemohistoric manner the topos of theological exodus when he presents the picture of the new, existential condition of Christians, and that he simultaneously employs the apocalyptics as a form of expression representative of his epoch and appropriate for the context of his argumentation.Rzeczą oczywistą jest dzisiaj to, że tradycja exodusu jest tą, która pojawia się w postaci reminiscencji, refleksji teologicznej w niektórych księgach ST, ale – według licznych hipotez – jest ona także motywem, który mógł zostać wykorzystany w NT. Autor artykułu stawia hipotezę o mnemohistorycznym wykorzystaniu przez św. Pawła w kontekście przedstawiania w Liście do Galatów obrazu nowej kondycji życia chrześcijanina toposu teologicznego exodusu przy jednoczesnym posłużeniu się apokaliptyką jako formą wyrazu adekwatną dla epoki i kontekstu argumentacyjnego.