Filozofia kultury – przekraczając postsekularyzm
Data
2014
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Gdańskie Seminarium Duchowne
Abstrakt
Drugie dziesięciolecie XXI wieku jest naznaczone przez zjawisko kryzysu, które samo w sobie nie jest nowe, lecz w obecnym czasie przyczyniło się do swego rodzaju pesymizmu społecznego. Jednak kryzys jest również okazją do rozpoczęcia czegoś nowego, implikuje pewne rozwiązanie. Kryzys jest symptomem tej kultury zachodniej, która traciła powietrze i od czasów oświecenia charakteryzowała się dwiema cechami, które znalazły swoje odbicie w przeżywaniu religii. Chodzi o dwa zestawy pojęć: modernizm-sekularyzm oraz postmodernizm-postsekularyzm. Są one cały czas obecne jako echo rozszerzającej się rzeczywistości, której kryzys jest jedynie symptomem. Wskazuje on na to, że obecność religii jest ważna i znacząca, a w jej ramach obecność chrześcijaństwa i jego form wyrazu. W stopniu, w którym chrześcijaństwo budowało cywilizację zachodnią, w tym samym przyszło mu dzielić doświadczenie modernizmu i postmodernizmu. W jakimś sensie chodzi również o doświadczenie kryzysu, który dosięgnął christianitas. Ale kryzys jest przestrzenią do budowania dla „nowego człowieka”, dla realizacji teologii chrześcijaństwa.
Opis
Słowa kluczowe
nowożytność, postmodernizm, sekularyzm, postsekularyzm, chrześcijaństwo, christianitas, religijność, teologia, kryzys, filozofia, kultura, filozofia kultury, early modern period, postmodernism, secularism, post-secularism, Christianity, religiousness, theology, crisis, philosophy, culture, philosophy of culture, modernidad, posmodernidad, secularismo, postsecularismo, cristianismo, la religiosidad, teología
Cytowanie
Studia Gdańskie, 2014, T. 34, s. 223-233.
Kolekcje
Licencja
CC-BY-ND - Uznanie autorstwa - Bez utworów zależnych