Warszawskie Studia Teologiczne, 1995, T. 8
Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/41626
Przeglądaj
Przeglądaj Warszawskie Studia Teologiczne, 1995, T. 8 wg Data wydania
Teraz wyświetlane 1 - 20 z 24
- Wyników na stronę
- Opcje sortowania
Pozycja Biskup Feliks i jego trufle. Refleksje o przyjaźni na kanwie Listu 5 i 43 Św. Ambrożego z MediolanuLibera, Piotr (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Teologiczne znaczenie plag egipskichRumianek, Ryszard (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Sprawozdanie z działalności naukowo-dydaktycznej PWTW Sekcji św. Jana Chrzciciela za rok akademicki 1994/95(Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Legenda św. Jakuba Większego ApostołaStarowieyski, Marek (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Hugo Rahner, Kościół i państwo we wczesnym chrześcijaństwie (Instytut Wydawniczy PAX), Warszawa 1986, ss. 306Warchałowski, Krzysztof (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Chrześcijaństwo religią Objawienia i świadectwaPikus, Tadeusz (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja „Jahwe nadzieją jego” w Jr 17,7Klimek, Piotr (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)This paper examines Jer 17,7 in two ways: grammatical and parenetical. The Just view allows to understand, that Yahweh is very important for prophet, because, actually in suffering, is the trust for him. The second part of this article shows Yahweh as the base of human's morality and as the fulfilment of his hopes. This meaning constructs the God's characteristic: no gods before Yahweh. Finally Jer 17,7 becomes the monotheistic text.Pozycja Biblistyka – teologia – KościółRomaniuk, Kazimierz (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Podstawowe funkcje posługi kapłańskiej w świetle nauczania papieża Pawła VISzymula, Marek (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Znaczenie pojęcia „Reszty” według Ez 9,8Rumianek, Ryszard (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja L’influence de l’Empereur Constance II sur la composition des concilesВralewski, Sławomir (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Cesarza Konstancjusza II, syna Konstantyna Wielkiego, nazywano w czasach mu współczesnych „biskupem biskupów”. Poświęcał bowiem wiele uwagi sprawom Kościoła, wśród których za najważniejsza uważał zachowanie jedności chrześcijan. Od niej bowiem w głębokim przekonaniu cesarzu zależał pokój wewnętrzny i jedność coraz bardziej chrześcijańskiego cesarstwa. Konstancjusz zatem starał się aktywnie przeciwdziałać wszelkim przejawom rozłamu w Kościele. Toteż często zwoływał biskupów na wspólne obrady domagając się od nich skutecznego zażegnywania konfliktów, bądź to przez samodzielne wypracowanie kompromisu, bądź też, co miało miejsce częściej, przez przyjęcie rozwiązania forsowanego przez siebie. Pod koniec panowania zwoływane przez niego synody były lak liczne, iż zaproszeni biskupi, korzystający z usług poczty państwowej mieli w poważnym stopniu dezorganizować jej działalność w wielu prowincjach cesarstwa. Z pewnością sporo w tym przesady, gdyż nawet w zgromadzeniach z założenia powszechnych nie uczestniczyli wszyscy biskupi. Kto jednak brał udział w pracach synodów zwoływanych przez Konstancjusza i jaki był jego wpływ na dobór ich uczestników? Odpowiedź na powyższe pytania wydaje się mieć dużą wagę, bowiem od składu zgromadzeń biskupów zależał w znacznej mierze ostateczny rezultat ich obrad. Z przeprowadzonych w niniejszym artykule dociekań wynika, że Konstancjusz poddawał ścisłej kontroli skład zgromadzeń biskupów zwoływanych przez siebie łub z własnej inicjatywy. To on decydował nie tylko o tym jakiego rodzaju będzie dane zgromadzenie, tzn. z jakiego obszaru zjadą się jego uczestnicy, w jakiej miejscowości będą obradować i nad jakimi problemami, ale także kto zostanie zaproszony na salę obrad. W synodach zwoływanych przez Konstancjusza dość często brali udział duchowni czy to należący do grona jego doradców kościelnych czy też przebywający wówczas na dworze, ale tylko ci, których cesarz chciał tam widzieć. Spostrzeżenie powyższe dotyczy przede wszystkim licznych zgromadzeń, jakie odbyły się w Antiochii i w Sirmium. W doborze biskupów duży udział mieli również cesarscy doradcy, a władca nie ograniczał się tylko do zatwierdzenia podjętych przez nich decyzji, ale wybranych duchownych, jeśli pojawiła się taka potrzeba, zmuszał do udziału w pracach synodu, jak miało to miejsce w Antiochii w roku 338 i najprawdopodobniej w 341. Wobec jednych więc stosował przymus wymuszając obecność na obradach, innym zaś aktywnie przeciwstawiającym się jego woli uniemożliwiał wzięcie w nich udziału, co najlepiej obrazuje przypadek biskupa Euzebiusza z Vercellum na synodzie w Mediolanie w roku 355. Konstancjusz traktował poza tym niedopuszczenie do udziału w zgromadzeniach biskupów, jako rodzaj kary wstępnej za niesubordynację czy głoszenie nie prawowiernych nauk, o czym świadczy casus Eudoksjusza, biskupa Antiochii. Władca dokonywał także planowych, gruntownie przemyślanych selekcji biskupów na zwoływane przez siebie zgromadzenia, a wtedy liczyły się nie tylko ich poglądy teologiczne, ale przede wszystkim ich dyspozycyjność. Niejednokrotnie też wymagał od potencjalnych uczestników synodów składania pisemnych deklaracji, a wyrażone w nich poglądy stanowiły ostateczne kryterium ustalenia składu w jakim mieli obradować. Cesarz zawczasu więc przygotowywał odpowiedni grunt, aby jego zamierzenia wobec zgromadzeń biskupów mogły być zrealizowane. Najlepiej widać to na przykładzie przygotowań do sobolu powszechnego jaki miał odbyć się w Nikomedii w roku 359.Pozycja Hermeneutyka w teologii według Friedricha D.E. SchleiermacheraWarzeszak, Stanisław (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Platonizm i filozofia patrystycznaNaumowicz, Józef (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Z twórczości Hansa Jonasa (3). Bóg – Człowiek – EtykaWarzeszak, Stanisław (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Nauka prawa kanonicznego w Seminarium św. Jana Chrzciciela w Warszawie w latach 1945-1989Gościmski, Antoni (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Liber Mortuorum. Śp. Ks. Jerzy Arpad Chowańczak (1935-1995)Sikorski, Jan (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Józef Bocheński, Dzieła zebrane, t. 5 - Etyka, wyd. Philed, Kraków 1995. ss. 308Moń, Ryszard (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Gregorio Nazianzeno, Sulla virtù. Carme giambico [I,2,10]. Intruduzione, testo critico e traduzione di Carmelo Crimo, commento di Manfred Kertsch. Appendici a cura di Carmelo Crimi e José Guirau (Poeti cristiani 1), Pisa 1995, ss. 459Naumowicz, Józef (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Dwa tomy „Corpus Christianorum”Starowieyski, Marek (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)Pozycja Elementy patrystyczne w Aktach Sympozjów w Efezie i w TarsieStarowieyski, Marek (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1996)