Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2017, Tom 70, nr 4

Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/40250

Przeglądaj

Przeglądaj Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2017, Tom 70, nr 4 wg Tytuł

Wpisz kilka pierwszych liter i kliknij przycisk przeglądania
Teraz wyświetlane 1 - 6 z 6
  • Miniatura
    Pozycja
    Biblijne i teologiczne podstawy nauki Kościoła katolickiego o małżeństwie
    Janiec, Roman (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2017)
    Małżeństwo ma swoje bardzo mocne zakorzenienie w Piśmie Świętym zarówno Starego, jak i Nowego Testamentu. Na przestrzeni wieków Tradycja Kościoła wypracowała naukę opartą na Biblii dotyczącą małżeństwa i rodziny. Postanowienia soborów oraz wypowiedzi poszczególnych papieży konkretyzowały to nauczanie. Podkreślić należy również to, że małżeństwo katolickie jest sakramentem, w którym Pan Bóg udziela nowożeńcom szczególnej łaski do realizowania swego powołania. Celem niniejszego artykułu będzie ukazanie biblijnych podstaw małżeństwa oraz jego zakorzenienia w nauce Kościoła.
  • Miniatura
    Pozycja
    Chrystianologia moralna w świetle wybranych polskojęzycznych komentarzy Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan
    Kluz, Marek; Słomka, Artur Sylwester (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2017)
    Jednym z celów listów św. Pawła jest przekazanie adresatom treści moralnych. Znajdują się u Apostoła treści, które stanowią podstawę i uzasadnienie dla norm moralnych. Niniejsze studium traktuje o elementach chrystianologii w Liście św. Pawła do Efezjan. Dotychczasowy termin „antropologia” stosowany do Pawłowej wizji chrześcijanina został zastąpiony terminem „chrystianologia”. Pawłowy materiał chrystianologiczny jest bardzo bogaty, dlatego ograniczono niniejszą refleksję do najważniejszych aspektów dotyczących naśladowania Jezusa Chrystusa w oparciu o wybrane polskojęzyczne komentarze Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan. W Liście znajdują się konkretne wskazówki jak naśladować Chrystusa.
  • Miniatura
    Pozycja
    Dawid pokutujący w Biblii i w kantacie „Davide penitente” Wolfganga Amadeusza Mozarta
    Wronka, Stanisław (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2017)
    Dawid, król Izraela, jest wybitną postacią w historii biblijnej. Niezwykle utalentowany, zostawił wiele wspaniałych dzieł na różnych polach ‒ religijnym, politycznym, artystycznym. Nie ustrzegł się jednak poważnych błędów, a nawet zbrodni, ale potrafił się z nich podnieść przez pokutę, odwoływanie się do Bożego miłosierdzia. Widać to najlepiej po cudzołóstwie z Batszebą i doprowadzeniu jej męża Uriasza do śmierci oraz po spisie ludności. Autor omawia te przypadki i zatrzymuje się także nad psalmami pokutnymi, które są refleksem postawy Dawida. W drugiej części została zanalizowana kantata Davide penitente Mozarta (KV 469), w której kompozytor wykorzystał muzykę z Wielkiej Mszy c-moll (KV 427/417a) do włoskich parafraz psalmów z XVIII wieku. Autor omawia genezę utworu i libretto oraz komentuje go w warstwie muzycznej i słownej. Kantata stanowi harmonijną syntezę, w której bogata muzyka dopełnia natchnione słowa, oddaje ich wewnętrzne napięcia i emocje. Słuchając tego utworu, można głębiej przeżyć treści zawarte w tekście biblijnym i wniknąć w dramatyczny świat Dawida, rozświetlony zawsze Bożą łaską.
  • Miniatura
    Pozycja
  • Miniatura
    Pozycja
    Kryteria i sposoby wykorzystania humoru w przepowiadaniu
    Sławiński, Henryk (Polskie Towarzystwo Teologiczne, 2017)
    Humor jest pozytywnym elementem ludzkiego życia, który warto pielęgnować i rozwijać. Jest dla niego miejsce także w przepowiadaniu słowa Bożego, o ile spełnia on odpowiednie kryteria. Są nimi: podporządkowanie tematowi homilii czy kazania, zgodność z właściwą interpretacją Pisma Świętego, świeżość, stosowność, uszanowanie audytorium i oszczędne stosowanie. Humor może być wykorzystany w przepowiadaniu na różne sposoby: już w samym zwrocie do adresatów czy w końcowej parenezie homilii bądź kazania. Można więc przepowiadać z humorem, o ile jest on odpowiedni do przekazu słowa Bożego.
  • Miniatura
    Pozycja