Dissertationes Paulinorum, 2009, Tom 18
Stały URI dla kolekcjihttps://theo-logos.pl/handle/123456789/43888
Przeglądaj
Ostatnie zgłoszenia
Teraz wyświetlane 1 - 11 z 11
Pozycja Pobożność króla Władysława JagiełłyPrus, Grzegorz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Wartości, postawy i więzi moralne w zmieniającym się społeczeństwie, red. [ks.] Janusz Mariański, Leon Smyczek [OFM], Wydawnictwo WAM ‒ Polskie Towarzystwo Socjologiczne, Kraków 2008, stron 411 (ISBN 978-83-7505-176-6).Mazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Polska i świat wobec wyzwań współczesności. Aspekty polityczne, ekonomiczne i formalnoprawne, praca zbiorowa, red. Wojciech Gizicki, Dorota Gizicka, Wydawnictwo Adam Marszałek, [Toruń 2008], stron 301 (ISBN 978-83-7441-929-1).Mazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Między unifikacją a dezintegracją. Kondycja wiedzy we współczesnym społeczeństwie, praca zbiorowa, red. Arkadiusz Jabłoński, Mariusz Zemło, Wydawnictwo KUL, Lublin 2008 [seria: Studia nad wiedzą, 1], stron 318 (ISBN 978-83-7363-730-6).Mazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Chorał gregoriański w dokumentach i praktyce PaulinówPietras, Leander (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Cultus sanctorum saeculis IV-VOściłowski, Krzysztof (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Artykuł przedstawia w sposób ogólny rozwój kultu świętych w IV i V wieku. Podstawowym pojęciem jest samo słowo święty, które miało różne znaczenie w świecie antycznym, zarówno greckim, jak i rzymskim, i odnosiło się do bóstw, ludzi i rzeczy. W Biblii określenie święty odnosi się do Boga, Chrystusa, aniołów i ludzi. Spośród tych ostatnich należy wyróżnić: patriarchów, proroków, apostołów i licznych wiernych, zwłaszcza tych, którzy są ochrzczeni. Początki kultu świętych sięgają końca II wieku i dotyczą przede wszystkim męczenników, którzy ponieśli śmierć za wiarę w Chrystusa w okresie prześladowań chrześcijan. Świadczą o nich opisy Męczeństw (Passiones) oraz Akta męczenników (Acta martyrum). W IV wieku na Wschodzie i Zachodzie kult świętych przybiera inne formy, zwłaszcza gdy kończy się czas prześladowań, a chrześcijaństwo staje się religią oficjalną. Pojawiają się święci wyznawcy (confessores), którymi są mnisi. duchowieństwo, dziewice czy inni święci: mężczyźni i kobiety. Nową formą życia jest ruch monastyczny i cenobicki, który ma swoje początki na Wschodzie, a następnie zostaje przeszczepiony na grunt zachodni. Założyciele tych nowych form życia ascetycznego piszą reguły dla swoich uczniów i naśladowców, a w literaturze hagiograficznej pojawiają się liczne opisy żywotów świętych mnichów. Ponadto w IV i V wieku obserwuje się także szczególny kult Maryi, Jana Chrzciciela czy aniołów, zwłaszcza Michała archanioła. Kult świętych posiada swoje charakterystyczne cechy. Na uwagę zasługują refrigeria uczty, które odbywały się w pobliżu lub na grobach zmarłych w rocznicę ich śmierci. Zwyczaj ten ‒ przejęty z pogaństwa ‒ szybko jednak zostaje przez hierarchów Kościoła zabroniony. Szczególnym dniem, w którym czczono świętego jest dies natalis jego dzień narodzin dla nieba. Uroczysty charakter tego dnia podkreślało nabożeństwo liturgiczne odprawiane w miejscu kultu świętego, pod przewodnictwem miejscowego biskupa i jego kleru z licznym udziałem wiernych. W czasie tych uroczystości odczytywano opisy męczeństwa (w przypadku męczenników) lub dzieła o charakterze panegirycznym (w odniesieniu do wyznawców). Kult sprawowany był najczęściej w bazylikach czy sanktuariach, które budowano w miejscach pochówku poszczególnych świętych. Z tymi miejscami związana jest kolejna forma kultu, która wyrażała się w tym, iż grzebano bliskich zmarłych w pobliżu grobów świętych patronów tzw. depositio ad sanctos. Wierzono, że bliska obecność świętego wyjedna zmarłym jego wstawiennictwo w niebie. Nową formą kultu świętych staje się kult relikwii. Choć w IV wieku rzymskie prawo cywilne zabraniało dzielenia relikwii, przenoszenia ich w inne miejsca, czy co gorsza ich sprzedaż, to na Wschodzie zdarzają się liczne przypadki translacji i dzielenia relikwii. Mimo zakazów proces przenoszenia i dzielenia relikwii obserwuje się także na Zachodzie.Pozycja Ze wspomnień kardynała Kakowskiego o genezie wszechnicy katolickiej w LublinieMazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Prawo do pracy a polityka społeczna, praca zbiorowa, red. Jan Mazur OSPPE, Wydawnictwo KUL, Lublin 2005, stron 158 (ISBN 83-7363-299-9).Krul, Krzysztof (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Visitatio pastoralis Summi Pontificis Benedicti PP. XVI in Polonia [Mszał Papieski], wstęp: abp Piero Marini, Tipografia Vaticana, [Roma] 2006, 190 stron.Polek, Piotr (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Fragment „Annalium Poloniae climacter secundus, bella Sveticum, Transylvanicum, Moschoviticum aliasque res gestas ab anno 1655 ad annum 1661 inclusive continens” Wespazjana Hieronima Kochowskiego (1633-1700) ‒ wybitnego historyka i poety polskiego baroku, przedstawiciela filozofii i literatury sarmackiej(Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)Pozycja Pismo Święte o pojednaniuĆmiel, Henryk (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 2009)