Dissertationes Paulinorum
Stały URI zbioruhttps://theo-logos.pl/handle/123456789/41463
Przeglądaj
Przeglądaj Dissertationes Paulinorum wg Data wydania
Teraz wyświetlane 1 - 20 z 355
- Wyników na stronę
- Opcje sortowania
Pozycja Strajk w kontekście chrześcijańskiej etyki pracyMazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1988)Pozycja La “conlatio codicum” della “Vita S. Pauli Primi Eremitae” (dall’inizio del primo capitolo sino alle parole: “[…] incitata sunt studia” dello stesso capitolo)Degórski, Bazyli Remigiusz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1988)Artykuł jest pierwszym w serii dotyczącej wszystkich wariantów, które znajdują się w rękopisach „Vita S. Pauli Primi Eremitae” św. Hieronima, użytych do przygotowania tekstu krytycznego tegoż dzieła Hieronimowego, wydanego przez autora niniejszego artykułu. Mamy tu więc do czynienia z „conlatio codicum”, która poprzedza „eliminatio”. Pierwsza linia w tabeli odtwarza dokładnie tekst-bazę zaczerpnięty z „Patrologia Latina” J.P. Migne’a. Wyrazy zostały zaopatrzone w numerację, dodaną przez autora artykułu, która ułatwia dokładne określenie poszczególnych słów (numery odnoszą się do słów, które je poprzedzają). W tabelach zostały podane tylko warianty znajdujące się w rękopisach, gdy więc jakiś kodeks nie jest wymieniany, świadczy to, iż jego tekst nie odbiega od tekstu-bazy z „Patrologia Latina”. Wśród wariantów uwzględnione zostały następujące typy: warianty transkrypcji, warianty morfologii oraz opuszczenia czy dodatki znaków przestankowych (zaznaczone przez powtórzenie danego słowa, po którym albo znajduje się, albo nie występuje znak przestankowy). Znak „om” oznacza opuszczenie całego słowa. Znak zaś „mut”, umieszczony na początku względnie na końcu, czy też w środku słowa, wskazuje na zniszczenie (niemożliwość odczytania) tekstu. Strzałka skierowana w lewą stroje odsyła do wcześniejszej tabeli, w prawą zaś ‒ do następnej. Cyfry, umieszczone z lewej strony tabeli, są numerami rękopisów. Numery zaś, które znajdują się wewnątrz tabeli, odsyłają do przypisów.Pozycja Jasna Góra w literaturze krytycznej na przestrzeni lat 1899-1964Łukaszuk, Tadeusz Dionizy (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1988)Pozycja Sanktuarium jasnogórskie w świetle „Redemptoris Mater”Maniecki, Kazimierz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1988)In his encyclical “Redemptoris Mater” John Paul II opens new ways of deepening theological consciousness of the Marian shrine. The Pope speaks of the “specific geography” of faith and Marian devotion by pointing to Marian shrines as especially privileged places to celebrate the Marian Year. Moreover, he offers a deepened theological interpretation of religious life in that dimention. In accordance with “Redemptoris Mater”, we have attempted a new vision of Jasna Góra as an International Marian shrine with the Holy Virgin present in the token of the Icon, where she receives homage from the faithful through the mystery of incarnation as “House of God”, “Seat of wisdom” and “Living seat of the Holy Spirit”. Thus, in a way both concrete and mysterious, she is a privileged way to God. A close analysis of the Pope’s teaching contained in “Redemptoris Mater” and his numerous references to Jasna Góra allow the following presentation of the above subject. In agreement with the Pope’s generalisations, we present the theology of Jasna Góra in four dimentions: 1. The Jasna Góra Shrine as an “Icon of the Holy Virgin’s presence” amongst the people in the community of the Church) 2. The Shrine’s role of Introduction to the world of faith) 3. The Shrine as “place of a special struggle” through unity with the Holy Virgin as “the most perfect icon of freedom and deliverance of humanity and the universe”) 4. The Marian Shrine as “place of revelation of the Holy Virgin’s motherly intercession”. It is not enough for the Marian Shrine to be characterised by “special devotion”, it must also arouse “a special feeling of devotion” in the faithful, it must attract. That conoerns plans for the future of every sanctuary. It seems that, owing to its exceptional position, the Jasna Góra Shrine embodies this plan by constantly re recalling the presence of the One who leads the faithful in Poland) with Her it enters the new era: “the prime of of time”.Pozycja Uno schizzo del pensiero teologico di Fjodor DostojevskijRobak, Włodzimierz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1988)Prezentowany szkło stanowi próbę krótkiej charakterystyki myśli teologicznej Fiodora Dostojewskiego. Autor artykułu inspirowany bogatą spuścizną literacką pisarza, stara się ukazać zasadnicze wątki teologiczne zawarte w twórczości tego wielkiego geniusza literatury rosyjskiej. Analiza myśli teologicznej zawiera w sobie podstawową trudność, a mianowicie to, iż nie można go zaliczyć do teologów w sensie ścisłym. Jednakże można go uznać za teologa w sensie szerszym. Odpowiada to twierdzeniu Ewdokimowa, iż w chrześcijaństwie wschodnim za teologa uważa się tego, kto poprzez kontemplację doświadcza Bożych prawd. U genezy myśli teologicznej Dostojewskiego leży wychowanie religijne, które otrzymał od swej matki. Stąd prosta wiara i zaufanie Opatrzności Bożej stanowią główne rysy charakteryzujące jego wizję religii chrześcijańskiej. Ideały chrześcijańskie młodego Dostojewskiego zostały zweryfikowane już w latach jego studiów, kiedy to ‒ jak sam wyznaje ‒ bardziej zaczął cenić prawdę serca niż prawdę rozumu. Szczególny proces doświadczania Boga rozpoczął się po zesłaniu go na Syberię, gdzie przypuszczalnie zapoznał się z podstawowymi dziełami Ojców Kościoła. Jego myśl teologiczna nie opiera się wszakże na własnej interpretacji Pisma św., lecz bierze wzór z pism mistyków wschodnich. Chrystologia i antropologia Dostojewskiego jest oparta w głównej mierze na doktrynie św. Maksyma Wyznawcy. Sięga on do pojęcia „przebóstwienia”, dzięki któremu człowiek odkrywa prawdę. W przebóstwieniu najpełniej realizuje się natura człowieka stworzona na obraz i podobieństwo Boże. W tej perspektywie Dostojewski ukazuje tragiczne w skutkach realia swojej epoki ‒ racjonalizm, humanizm bez Boga. Problem przebóstwienia człowieka zajmuje w twórczości Dostojewskiego miejsce naczelne. Wystarczy wspomnieć takie utwory, jak „Zbrodnia i kara” czy „Idiota”. Pisarz podejmuje także wątek cierpienia, które oczyszcza wewnętrznie. Winno być ono przyjęte w kontekście prawdy Chrystusowego Krzyża. Można zauważyć, że Dostojewski nie stworzył żadnego traktatu dogmatycznego, niemniej jednak wszystko to, co wyraża w swej twórczości, odznacza się dużą spójnością, będącą odzwierciedleniem tradycji Kościoła wschodniego.Pozycja Działalność społeczna Ojca Piusa PrzezdzieckiegoMazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1989)Pozycja Boże macierzyństwo Maryi a sobór efeski i chalcedońskiDegórski, Bazyli (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1989)Pozycja Rozpoznać prawdę o człowiekuWilk, Rafał Kazimierz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1989)Pozycja Życie i twórczość Ambrożego NieszporkowiczaŁukaszuk, Tadeusz Dionizy (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1989)Pozycja La religions e il mistero dell’uomo secondo il commentario all’epistola di s. Paolo ai romani di Karl BarthĆmiel, Henryk (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1989)Zasadniczym motywem, którym kierował się autor niniejszego artykułu, jest próba ukazania problemu religii i religijności człowieka w ujęciu protestanckiego teologa Karla Bartha (1886-1968). O. Henryk Ćmiel wskazuje na słynny Komentarz Listu św. Patria Apostoła do Rzymian z 1919 r. ‒ dzieło, które z czasem wywarło niemały wpływ na upadek liberalizmu w teologii protestanckiej. We wstępie do drugiego wydania Komentarza można odnaleźć stwierdzenie, że każdy system opiera się na konsekwentnym poszukiwaniu. W pewnym sensie znalazło to potwierdzenie w osobistej postawie Bartha. Nie odnajduje on sensu w filozofii egzystencjalnej. Po odkryciu Boga, czyli „Zupełnie Innego” ‒ jak sam Go określa, zatrzymuje się nad koncepcją teocentryzmu czy nawet chrystocentryzmu. Analizując problem Boga i tajemnicy człowieka, posługuje się całym szeregiem przeciwstawień: wiary wobec religii, królestwa mesjańskiego wobec chrześcijańskiego konformizmu, obecności Boga w świecie wobec zamkniętych kościołów i tabernakulów. Myśl Bartha określa się jako teologię kryzysu, w której istotnym jest rozpoznanie tzw. sytuacji granicznych, czyli miejsca człowieka w danej rzeczywistości. Kryzys, o którym wspomina Komentarz nie jest w człowieku jakby in extremis. Kiedy następuje utrata transcendencji, wówczas ów kryzys nabiera znaczenia egzystencjalnego. Teologia kryzysu jest bowiem koncepcją ludzi silnych, którzy potrafią być, istnieć, którzy potrafią podobać się Bogu poza i ponad wszelkim prawem, gdyż swoją wolność odnajdują w miłości. Etyka Bartha posiada charakter relatywny. Jest ona niejako przechodzeniem od samego kryzysu do sądów wartościujących i do konkretnych decyzji człowieka. W tym kontekście etyka chrześcijańska jest więc krytyką każdej etyki filozoficznej lub religijnej, choćby nawet legalistycznej, takiej jak judaistyczna czy katolicka. Albowiem z istoty swej jest etyką łaski. Łaska zaś w myśli Bartha jest jednocześnie oskarżeniem i uniewinnieniem, dezaprobatą i świadomym wyborem. Wybór ten nie jest wszakże metafizyczną doktryną, lecz urzeczywistnia się w Jezusie Chrystusie. Fundamentem etyki łaski jest właśnie wybór Jezusa Chrystusa, a w konsekwencji wybór człowieka w Jezusie Chrystusie. Zatem fundament i treść etyki laski utożsamiają się. Łaska powoduje utwierdzenie przymierza człowieka z Bogiem, determinuje działanie ludzkie, czyniąc je podobnym do działania Bożego. Artykuł zawiera także kilka uwag ujmujących omawiany problem z punktu widzenia katolickiej doktryny wiary. O. Henryk Ćmiel powołuje się na o. Hermanna Stengera, profesora psychologii w Innsbrucku, ujmującego religię i wiarę jako dwie rzeczywistości odrębne. Dzięki takiemu założeniu można wskazać na istnienie pomiędzy wiarą a religią pewnej „hierarchii”. Otóż podkreślając wyższość wiary, trzeba koniecznie odwalać się do religijności człowieka, innymi słowy: religijność bez elementu wiary nie jest chrześcijańska. Reasumując, można stwierdzić, że myśl Bartha zawiera niemało elementów teologicznie istotnych, jednakże wydaje się, iż nie obejmuje ona pełnego zakresu relacji, jakie tworzy człowiek w odniesieniu do Boga.Pozycja Jasna Góra w okresie dwóch wojen światowych (na marginesie książki J. Pietrzykowskiego pod tym samym tytułem)Zbudniewek, Janusz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1989)Pozycja Myśl społeczna Ojca Polikarpa (Stefana) Sawickiego (1909-1949) w świetle jego pismMazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Pozycja Specyfika poznania natury Boga w teorii J. MaritainaOksiędzki, Albert K. (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Pozycja Żydzi w „Traktatach” św. Gaudentego z BrescjiDegórski, Bazyli R. (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Pozycja I codici vaticani adoperati da A. Glueck per l’edizione critica delle opere di s. Gaudenzio da BresciaDegórski, Bazyli R. (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Artykuł stanowi dokładny opis następujących rękopisów, znajdujących się w Bibliotece Watykańskiej, które zostały wykorzystane przez A. Gluecka w wydaniu krytycznym „Traktatów” św. Gaudentego z Brescji (= CSEL 68): Urbinas Latinus 59, Urbinas Latinus 504, Vaticanus Latinus 1285, Vaticanus Latinus 1243 i Vaticanus Latinus 4586.Pozycja Miłosierdzie Boże w pismach księdza Michała SopockiCiesielski, Grzegorz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Pozycja Źródła nauczania Jana Pawła II o grzechu i jego skutkachKielech, Jerzy A. (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Pozycja Pewność teologiczna twierdzeń w teologii dogmatycznejŁukaszuk, Tadeusz D. (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1990)Pozycja Gli inizi della dottrina trinitaria (I‒II secc.)Degórski, Bazyli Remigiusz (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1991)Pozycja Dylemat między „być” a „mieć” w świetle nauczania Jana Pawła IIMazur, Jan (Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, 1991)